ASTROLOGIE - VAKTECHNISCHE PUBLICATIE VOOR ASTROLOGEN door Jaap Venker. "De Eigenboog"

DEZE SITE IS INMIDDELS GEDATEERD EN UPDATED IN EEN PDF-DOCUMENT

Historische afbeelding: KNOP.jpgDeze afbeelding is niet opgenomen in de meegeleverde ZIP. en download daarom maar beter deze vaktechnische publicatie voor astrologen De EIGENBOOG (2009).

VAKTECHNISCHE PUBLICATIE ASTROLOGIE - Titel: 'Progressie Eigenboog' (2009) Auteur:Jacob (Jaap) Venker. Inhoud: Kwalitatieve benadering en een reeks beschouwingen met betrekking tot planetaire wetmatigheden en technische achtergronden van de uurhoek-astrologie inzake -onder meer- het moment van de oprichting van de NYSE Board (de Wall Street effectenbeurs uurhoek ), tevens met betrekking tot de timing van persoonlijke veiligheid van kwetsbare personen. Over het hanteren van de planetoïden Vesta en Juno. Tenslotte (Deel 2 ) een beschouwing over de interactie van radex van daters die onderling contact zoeken via het internet. Een deel van de inhoud van dit artikel openbaarde Jaap Venker voor het eerst op 8 november 2008 met een lezing tijdens het astrologen congres "Vrienden van het Landhuis" in Oldenzaal. In het voorjaar 2009 gepubliceerd in meerdere delen in het 'Vlaams Astrologisch Tijdschrift'.

Vanaf juli 2009: Onder bijzondere omstandigheden. d.w.z. wanneer de actualiteit daartoe aanleiding geeft, wordt dit artikel aangevuld met recenter onderzoeksmateriaal. Deze site is daarom dynamisch, m.a.w. voortdurend vatbaar voor uitbreiding. Met nadruk stel ik dat aan de onderzoeksmethode inhoudelijk niets zal worden veranderd.

Inclusief laatste aanvullingen op 14-10-09 over Dirk Scheringa en op 3-11-2009 met iets over en rondom de radex van Theo van Goch en Pim Fortuyn. Op 14-11-2009 met een uurhoek over het fenomeen 'geheim'. Op 27-11-09: De HR en Nina Brink

Historische afbeelding: KNOP.jpgDeze afbeelding is niet opgenomen in de meegeleverde ZIP. en download daarom maar beter deze vaktechnische publicatie voor astrologen "De EIGENBOOG" (2009).

Hapklare brokken zonder vrijblijvende prietpraat.

Een handzaam leermiddel: De progressies met de Eigenboog

Door Jaap (Jacob)Venker

1. Inleiding

Een ieder laat wel eens een progressie op de radix los. We kennen ze in alle soorten en maten. De zonneboog, de primaire, secundaire, tertiaire… en tenslotte nog de 4 2/7de
Wanneer het om het voorspellen met of corrigeren van de radix gaat, vormen ze soms handige tools, maar zijn ze in menig opzicht bepaald niet altijd soelaasbiedend.
Een ander stuk gereedschap betreft de transits. Bieden de transiets ons kansen, de Eigenboog plaatst ons voor een voldongen feit. Het gegeven transiet laten we hier evenwel grotendeels buiten beschouwing.

Dit verhaal zal u overladen met prikkelende ervaringen en met adembenemende conjuncties. Een valiumrijpe opwinding overmant je bij het hanteren van de Eigenboog. Uitgangspunt betreft hier in eerste instantie de 4 2/7de progressie van Ed Noordman die bijna 30 jaar geleden mijn aandacht trok. Dat kwam niet in de laatste plaats door een conversatie die ik daarover toen eens met hem voerde. Dat was ooit eens, het zal zijn zo ongeveer een Saturnus omloop geleden, tijdens een najaarscongres in Hotel het Landhuis in Oldenzaal.

Noordman mengde zich doorgaans zelden onder de toehoorders van de ook toen al rijkelijk bezochte lezingen. Hij zat dan elders in het hotel, meestal ergens verscholen in een donker hoekje achter een cafétafeltje. Daarop snijfrisse bloemen van een tevreden cliënt, dat zelfde tafeltje, heel opvallend, toch ook bezaaid met kleine velletjes vol krabbels en berekeningen. Het tekende voor mij vrijwel direct de bewerkelijkheid van zijn systeem. Ik schoof aan. Hij keek me indringend aan en stak van wal. Dat deed hij aan de hand van een vlot gemaakt schetsje van mijn eigen gretig toegeschoven radix.

Centraal in zijn benadering stond wel dat wanneer de planeet Uranus een omlooptijd van 84,07 jaar om de zon kent, de gemiddelde bewegingssnelheid per jaar daarom vier tweezevende graad beloopt. Op zich is daar dus niks mis mee, want een klein rekensommetje leert dat dit klopt (Zie de voorbeeld berekening elders in dit stuk ). Maar toch, want het gaat hier om een, zelfs voor astrologen, aanvankelijk ietwat onorthodoxe manipulatie van de tijd. Hem er grondig naar te vragen, hoe hij er zo toe kwam deze merkwaardige benadering te kiezen, kwam toen spijtig genoeg niet aan bod. Ik kende hem tenslotte toch ook maar oppervlakkig en ons contact was bovendien kortstondig.
In ieder geval hanteerde hij hiermee –zou later blijken- zeker een boeiend soort transit die je dan formeel gesproken maar beter ‘progressie’ kunt noemen.
Het werken ermee was toentertijd, eind zeventiger jaren, zonder al dat moderne rekentuig van tegenwoordig, een ietwat omslachtige, vooral ook tijdrovende aangelegenheid. Voor mij daarom gemakshalve voldoende reden het benutten ervan toen maar even te laten voor wat het was. Toch liet deze methode, althans het principe waarop die gestoeld is, me nooit helemaal los en zo schoot me pas later de vraag te binnen, waarom alleen Uranus benut en niet ook alle andere planeten ? Het resultaat wordt al helemáál verbijsterend wanneer we er tevens de grotere planetoïde Vesta bij betrekken.

“De Tijd achter de tijd”.

De idee van de gemiddelde snelheid van een planeet te hanteren en daarmee de progressie te berekenen is immers helemaal niet zo gek, want binnen een regelmatige concentrische beweging om zijn eigen as blikt de aarde ieder etmaal eenmaal de ganse sterren- hemel aan. Het eenmaal gefixeerde moment in de tijd stelt zich er vervolgens doorlopend aan bloot. Opeenvolgend van graad tot graad zal vanaf dat moment de uurhoek of radix zich er spreekwoordelijk door laten strelen en pijnigen, al naar gelang het karakter en de inhoud van ieder aspect en iedere planeet afzonderlijk. Het is temidden van dat verborgen maar steeds wisselende gegeven waarin ons levenslot zich binnen het mysterie van en tevens ergens verborgen IN de tijd, aan ons begint te openbaren. Met een nimmer geleste dorst naar waarheidsvinding herbergt dit tevens de ‘education permanente’, wat mij betreft, van iedere astroloog. Hierbij is hij onversaagd immer de bewogen waarnemer.
Met de fixatie van de tijd –door het vaststellen van een moment- doet het er dan weinig toe of het een radix van een persoon, dan wel een uurhoek van bijvoorbeeld een eerste ontmoeting met iemand, of de tewaterlating van een schip betreft. Pas vanaf dát spannende en valiumrijpe moment, zo blijkt, ontvouwt zich geleidelijk aan een ‘tijd achter de tijd’ die alle mogelijke geheimen van het leven kan gaan prijsgeven, inclusief die van verleden, heden en toekomst.
Wanneer dat leven, inclusief onze tijdsindeling, doorlopend aan ons wordt geopenbaard in aanschouwingsvormen van ons subjectieve menselijk kenvermogen, valt het doorgaans wel buitengewoon moeilijk de betekenis daarvan direct te kunnen doorgronden, laat staan te duiden. Het zal u niet ontgaan dat ik ze op een zo congreet en hapklaar mogelijke manier zal opdissen. Daarom behoeft het soms een andere uitingsvorm in taal en geschrift teneinde het zichtbaar waarneembare in een voor iedereen toereikend woordbeeld te kunnen vertalen. Met herinneringen in beelden, tijdens de bezinking van het aan ons voorbij getrokken leven, schiet ons gewone woorddenken vaak tekort. Dan rest ons op enig moment en uiteindelijk ook zeker de poëzie en klinkt ons die vaak prettig in de oren. Dat heeft dan soms iets van het rustgevende element dat je in een terugkerend thema van de muziek ook al tegenkomt, maar geldt dit in een zeker opzicht al evenzeer voor die zo specifieke symbolentaal van serieuze astrologie beoefenaars. Jazeker, planeten spreken een eigen taal; voorzien van een vaste harmonie en regelmaat, ja, die van hemelse sferen (de tekens) en daarin worden geconfronteerd met de ons begrenzende huizen van de horoscoop. Vervlochten met een eeuwig durende regelmaat in vaste wetmatigheden, in die vaste cycli, is – zoals in de muziek - het thema analoog wel hetzelfde, maar getransponeerd evenwel steeds verrassend anders terugkeert.

De Ephemeris

Zij die meer waarde hechten aan louter secundaire progressies en transits zullen het hier geëtaleerde progressie systeem mogelijk al a-priori afwijzen. Dat doen ze omdat zij ter planetaire toetsing van het menselijk lot de absoluut gemeten beweging van de planeten maar liever uit hun ephemeris halen.
Overigens vertegenwoordigen de daarin gepubliceerde getallen strikt genomen altijd een gemiddelde positie waarbij de ware plaats van een planeet nimmer wordt vermeld. Maar laat hierover geen misverstand bestaan, want persoonlijk hecht ik uiteindelijk dan meer waarde aan het hanteren van die gemiddelde positie. Daartoe benut ik, overigens, al 40 jaar lang de Raphaels Ephemeris. Ik acht deze waardering ook efficiënter. Wanneer ik het zou moeten onderbouwen betreft dat evenwel een vrij gecompliceerd verhaal. Kernpunt van de verklaring hiervoor ligt naar mijn opvatting in een kwantitatieve (statistische) benadering.
Ik hanteer hierbij een hypothese waarbij je er vanuit gaat dat in ons miljarden jaren oude zonnestelsel iedere planeetpositie in zekere zin een soort ‘eigen geheugen’ lijkt te hebben opgebouwd. Dat geheugen is, door een eeuwig durende elektromagnetische interactie van velden met de haar omringende kosmos en de Zon, opgebouwd uit een onmetelijk groot volume aan totnogtoe ondefinieerbare informatie. Er ontstaat als het ware een specifiek soort ‘genenplaatje’ of noem het van mijn part een databank. Wanneer ik het één en ander dan moet toespitsen op de astrologie, teneinde daarvan enige notie te kunnen verkrijgen, leent zich hiertoe waarschijnlijk wel het best de benadering Gauss. Hij deed dat aan de hand de zijn normale of toevalsverdeling in zijn alom bekende kromme metde daarin aanwezige standaard deviaties.
M.a.w.: Hier toegespitst op onze astrologische ephemeris met zijn geocentrisch gemeten eclipita-graden, vertegenwoordigen die –op iedere afzonderlijke planeet met haar eigen specifieke astrologische kenmerken en in al zijn slingerende bewegingen- een gemiddelde van een gigantisch aantal posities. De grootste trefferkans 'focust' men daarom heel aardig met de posities uit onze ephemeris, maar – zo zal later in dit artikel blijken, wel optimaal met die welke we verkrijgen uit de eigenboog van planeten en planetoïden.
Totnogtoe kan ik dan ook tot geen andere hypothese komen dan deze. Het vergt daarom enige uitleg, want natuurlijk kleeft er wel een ontstaansgeschiedenis aan mijn verhaal. Hierbij refereer ik aan de destijds door befaamde natuurkundigen en statistici vooraf en nadien gescreende uitkomsten van mijn meteorologisch onderzoek. De daaraan voorafgaande empirische research voltrok zich gedurende de tachtiger jaren, onder meer aan de Landbouw Universiteit in Wageningen. In die tijd analyseerde ik daar een tijdreeks van 33.580 opeenvolgende variabelen temperatuur (Tmax). Daarmee heb ik aannemelijk kunnen maken dat gedurende een onafgebroken periode van bijna een eeuw lang de gemiddelde absolute waarde van die temperatuur per eclipticagraad -en relatief gemeten aan de gemiddelde geocentrisch gemeten posities van Venus en Mars- toenemend significant bleken te scoren voor het doen van tot op heden toe nog immer grotendeels valide en relevant gebleken (voorspellende) uitspraken.

Ook al is dit wellicht vooringenomen, maar wanneer ik het vermoeden koester dat ons zonnestelsel, met al zijn wisselende magnetische velden, in feite één grote databank is, zal het ons daarom ook niet verbazen dat ik bij het zoeken naar meer soelaasbiedende verklaringsmodellen, evenals ter verkrijging van een meer positieve waardering voor en tevens een betere rechtvaardiging van het nader bestuderen en hanteren van de astrologie, die in eerste instantie eerder aan de (toekomstige ) natuurwetenschappen dan aan de hedendaagse psychologie ontleend zal zien worden. Dat komt omdat je met de natuurwetenschappen boven het historisch besef uitstijgt. Wat betreft die biologie, als onderdeel van die natuurwetenschappen, in een pas veel later stadium, zal dat wellicht dan een cosmo-biologie zijn.

Een cosmo-biologie?

In eerste instantie denken we hierbij aan de genetica en de overdracht van erfelijke eigenschappen. Maar die erfelijke eigenschappen manifesteren zich ook in de horoscoop. Illustratief hierbij zijn de opeenvolgende horoscopen van personen, hele generaties familieleden, waarbij we steeds bepaalde kenmerken over en weer kunnen terugvinden en daarmee tevens bepaalde wederkerende karakter-eigenschappen worden doorgegeven en tot expressie komen. Hoe vaak komt het dan ook niet voor dat de Ascendant- IC of -MC graad in het geboortebeeld van het kind niet de zonnegraad van een der ouders of grootouders is? In andere gevallen zie je steeds terugkerende onderlinge aspecten van specifieke planeten.Wel zeker is er sprake van mutatie en evolutie. De centrale opvatting binnen het neodarwinisme is dat de combinatie van mutatie en natuurlijke selectie de drijvende kracht is achter evolutie. Hierbij is de redenering als volgt: Organismen kunnen bepaalde eigenschappen doorgeven aan hun nakomelingen. Zulke eigenschappen worden erfelijke eigenschappen genoemd en kunnen van ouders op nakomelingen worden doorgegeven. Een erfelijke eigenschap hoeft zich niet altijd in een nakomeling te uiten maar kan ook wel eens een generatie overslaan. Bij mensen is een voorbeeld van een erfelijke eigenschap de kleur van de ogen. Organismen geven genen door aan hun nakomelingen, daarbij worden genen zo nauwkeurig mogelijk gekopieerd. Hierbij worden af en toe fouten gemaakt. Die noemen we mutaties. Door zo'n mutatie ontstaat een Mendeliaanse erffactor van een nieuw gen. Deze genen kunnen ook worden doorgegeven aan de nakomelingen, waardoor een mutatie zich in een populatie kan verspreiden. Natuurlijke selectie zou dan de verspreiding van een mutatie in een populatie tegengaan of bevorderen. Wanneer binnen een populatie de relatieve frequentie van het gen toeneemt, is er per definitie sprake van evolutie. Maar die zogenaamde mutaties of 'fouten' zullen dan wellicht ooit blijken helemaal geen fouten te zijn, maar veeleer de producten van de nimmer volledige terugkeer van zich onderling aspecterende planetaire constellaties. M.a.w.: zo vermoedt ik, hoe verder het onderzoek in de gentechnologie zal voortschrijden en hoe dieper we in de micro-cosmos kunnen doordringen des te sterker op de duur de overtuiging zal groeien dat cosmische invloeden ( macro-cosmos) daarin wellicht wel een dominante rol spelen. Om het te empirisch te kunnen bewijzen dien je echter wel buitengewoon lange adem te genieten. Immers, hoe lang duurt het wel niet alvorens bijvoorbeeld de planeet Mars berekend volgens de huidige jaartelling en tijdmeting exact op dezelfde datum op exact de zelfde geocentrisch gemeten positie terugkomt? Dat duurt wel ruim duizend jaar. Aan de andere kant acht ik het niet geheel ondenkbeeldig dat we onder laboratorium omstandigheden middels een met behulp van de IT gesimuleerde compressie of versnelling van een puur cosmische tijd, op den duur deze mutaties wel zullen kunnen beïnvloeden. Maar dat is nu nog science-fiction. In de wetenschap is immers de waarneming veelal niet de kiem, maar de vrucht van een vooropgezette (levens-)beschouwing. Uit angst voor het onbekende sjokt die doorgaans achter de ontwikkelingen aan. Bevrijdende inzichten ontstaan alleen wanneer je anders durft te kijken en te denken. Tenslotte is het dan nog slechts een kwestie van herkennen en erkennen.

Dat mijn hierboven gedane uitspraak ietwat vooringenomen is komt omdat er weliswaar sprake is van een door mij aangetoonde concordantie tussen de bewegingen en posities van planeten en het waargenomen plaatselijke weer hier op aarde, maar ontbeer ook ik immers wél dat onontbeerlijke (theoretisch) fysische verklaringsmodel. Helaas, maar het is totnutoe niet anders.

Uiteindelijk kom je tot de opvatting dat het immer een manouvreren tussen polariteiten is. Rest ons in de puur menselijke appreciatie van dit verhaal alleen maar de ongewisheid van het leven, en uiteindelijk de gewisheid van de dood. Wanneer er echter wel dat soelaasbiedende verklaringsmodel zou bestaan dan denk ik anderzijds dat het leven ook niet meer zo interessant en uitdagend zou zijn. Met dit gegeven zullen astrologen, wellicht sterker dan menig ander, het dan toch maar moeten doen.
De ironie van het verhaal wil toen overigens wél dat na járen van intens en grondig onderzoek de uitkomst ervan uitwees dat het merendeel van de in Nederland gemeten temperatuuromslagen, qua planeet posities, deze in mijn eigen radix kunnen worden terug gevonden. M.a.w.: zo vroeg ik me nadien wel eens af ‘Als ik dát nu eens eerder had geweten…?! Ik wil en mag overigens óók niet verhullen dat dit uitputtende, tevens toch ietwat kil aandoende empirisch onderzoek met het WEER, ruim tien jaar lang mijn leven bijna volledig in beslag nam. We lezen hierover meer onder het keuzemenu van www.deweerwijzer.nl, zie rolmenu Handleiding Weerwijzer ).

2. Astro-technische aspecten

Keren we terug naar de radixduiding. Zij die met betrekking tot de lotsbepaling in de radix mede de Zonneboogprogressie als houvast hanteren, zullen het met deze in dit artikel gehanteerde benadering veel gemakkelijker hebben. Consequent doorgeredeneerd zou Noordman wel het zelfde gevonden kunnen hebben, maar dan alleen op een ietwat andere wijze. Voorzover het me toentertijd door hem geopenbaard werd beperkte hij zich bij het hanteren van 4 2/7de Uranus-progressie tot uitspraken die alleen maar op die ene planeet, te weten Uranus, betrekking hadden.

Ten behoeve van de Zonneboogprogressie, in samenhang daarmee en met dezelfde snelheid, hanteren we hierbij de voortschrijdende positie en aspectering van alle radix planeten en –punten. Voor de eigenboog benutten we dan alleen een gemiddelde snelheid van een graad per dag. Voorbeeld: Na 60 dagen maken alle planeten een sextiel aspect met hun eigen uitgangspositie. Steeds na een geheel jaar is de cyclus volbracht.

De EIGENBOOG van Astroscoop

Een aantal jaren later kwam Uitgeverij Schors met het computer programma ASTROSCOOP. Daarin zat -en zit er geloof ik nog steeds in- ook die 4 2/7deprogressie hapklaar bij ingebakken, evenwel zonder nadere toelichting. Bovenal schonk dat programma, naast de alom bekende opties zoals die van de Secundaire progressie etc., tevens die van een ‘Eigen boog’.
Voor astrologen een verademing, al die pc’s met handzame software.
Na het opstarten van het programma en het aanklikken van een paar tabblaadjes, te weten > Horoscoop > Nieuwe horoscoop > Zonneboog, parkeer je de cursor tot slot in dat kleine lege veldje “Eigen boog” (Je dient het wel aan te vinken zodat je niet in de ongewenste Zonneboog berekening blijft hangen ). Daarin behoef je slechts het aantal graden, minuten en seconden van het door jou gekozen hemelobject in te voeren. Kind doet de was, makkelijk zat. M.a.w.: wég met al die velletjes papier, potloodjes en vooral ook dat gummetje om uit het hoofd berekende vergissingen weer vlot te kunnen wissen en verbeteren. En zie, want ’t kind deed de was. Met één druk op de entertoets kon nu niet alleen de gemiddelde positie van Uranus langs de radix worden berekend, maar tevens die van alle overige planeten.

Historische afbeelding: eigboog.JPGDeze afbeelding is niet opgenomen in de meegeleverde ZIP. Oorspronkelijke verwijzing

Afb: Relevant veldje in "Astroscoop"

Doorgeredeneerd

Met deze door Astroscoop aangereikte tool opende zich voor mij plotseling een heel scala aan nieuwe mogelijkheden.
Voortbordurende op Noordman’s formule met Uranus en logisch doorgeredeneerd berekende ik vervolgens tevens de gemiddelde snelheden van alle andere planeten en planetoïden, want waarom zou je alleen die trage Uranus cyclus benutten, die bovendien in mijn eigen waarneming nog niet eens zo sterk scoort, wat trouwens absoluut niet inhoudt dat de werking van Uranus niet voelbaar zou zijn in andere korter durende cycli en waarover dan straks meer.
Voor de Zon hanteer ik, zoals hiervoor al vermeld ten behoeve van de Dagboog, 360 graden per jaar. M.a.w.: iedere volgende dag worden daardoor alle horoscoop posities steeds met een graad opgeschoven. Hierdoor ontstaat van dag tot dag een jaarlijks terugkerend verhaal met afhangende van het aantal gehanteerde radixpunten, alleen al qua conjuncties een tig aantal mogelijkheden en effecten.
Strikt doorgeredeneerd zal die snelheids-waarde ( 360 graden ), wanneer dat onze twee binnenplaneten betreft, daarom al even valide voor Venus als voor Mercurius moeten zijn. Dat komt omdat dit planetenduo gemiddeld genomen in een jaar tijd, tussen de aarde en de Zon in, aldus gelijktijdig met de Zon mee beweegt. M.a.w. enig onderscheid tussen de bewegingssnelheid van de Zon, Mercurius en Venus is hierdoor in dit systeem onbestaanbaar. De overeenkomst van hun posities in progressie is doorgaans dan ook ver te zoeken wanneer je ze vergelijkt met die van de geocentrisch gemeten posities in de ephemeris.

Opmerking: Helaas ontbeert Astroscoop de optie waarbij met inschakeling van de Eigenboog de Zonnepositie, ingesteld op 1 graad per dag ( 360 grd per jaar), deze niet aan de ware Zonnebeweging gekoppeld kan worden. Soms ontstaan daardoor te verdisconteren verschillen van 2 graden ( = 2 dagen ).

‘Eigenboog waarden’ invullen

Om de gemiddelde snelheden van de buitenplaneten te kunnen berekenen hanteer je vervolgens een eenvoudig standaardwerkje astronomie en zoek je daarin de omlooptijden van alle planeten en planetoïden op. Nóg vlotter en eenvoudiger kan dat tevens door op het Internet even naar Wikipedia te surfen.
Om het voor u dan nóg eenvoudiger te maken verschaf ik hieronder de nader berekende en in te voeren gemiddelde afgelegde afstanden per jaar. We noteren als volgt (de richtwaarden):

Voor Mars kom je dan op een gemiddelde van 191 graden en 16 boog-minuten,
Jupiter: 30 graden en 18 minuten (benefic)
Saturnus: 12 graden 12’ 50” (malefic)
Cheiron: 7 graden 6’ (malefic)
Uranus: 4 graden 17’ (malefic) Astroscoop functie 4 2/7de
Neptunes: 2 graden 11’ (neutraal)
Pluto: 1 graad 27’06” (malefic)
ZON, MERCURIUS (neutraal) en VENUS (benefic) : 360 graden

Maan: Astroscoop functie Maanboog ( neutraal )

Node: 19 graden 19’ 55” (neutraal)
Zwarte Maan: 40 graden 41’ 33” (malefic)

Planetoïden (bij benadering):
VESTA : 99 graden 08’ 20” (extreem malefic)
JUNO: 82 graden 32’ 10” (benefic)
CERES: 78 graden 15’ 32” (neutraal)

In het Astroscoopveldje ‘Eigen boog’ vul je deze waarden ( hier voor Vesta) alsvolgt in: 99,08,20

Rekenvoorbeeld eigenboog waarde voor de planetoïde VESTA en een empirisch vastgestelde afwijking:

Vesta maakt 1 omwenteling in 3,63 jaren = 1324,95 dagen
Per dag bewogen: 365 /1324,95 = 0,275481 graad
In graden per jaar: 0,275481 x 360 = 99,173554
Resterende boogminuten: 0,173554 x 60 = 10,41324
Resterende boogseconden: 0,41324 x 60 =
25

Opvallend hierbij is dat de afgelegde afstand per jaar, met als officiële invoerwaarde, hierdoor 99 grd 10’ 25” zou moeten zijn.
De waarde die ik evenwel na veelvuldig experimenteren zélf invoer werd echter 99 grd 08’30”, d.w.z. net iets korter dan die welke formeel uit de bus rolt middels de door Wikipedia verschafte omlooptijd.
In deze vorm van lotstiming, althans zoals ik deze via Astroscoop bereken, blijkt het door mij opgegeven, evenwel afwijkende, getal beter met de feitelijke lots omstandigheden te matchen. Het één en ander roept daardoor wel tevens intrigerende vragen op wat nu nauwkeuriger is ( of, waarin de fout schuilt). M.a.w: zo stel ik de vraag, ligt deze 'rammel' in de basis aan de astronomische gegevens, of misschien aan het programma Astroscoop? Of…, ligt het ergens verscholen in de timing van ons levenslot? ( We letten hierbij op de steeds wisselende baanelementen van Vesta en een mij schier onbekende broncode van Astroscoop met de kans op onnauwkeurigheden in de software ). Ik ben er nog niet helemaal uit, maar rest me totnutoe daarom weinig anders dan maar een beetje te schipperen met de in te voeren waarden.

Praktische wenken
( Instellen Astroscoop )

Een handige, maar vooral praktische tip hierbij is tevens de volgende (ASTROSCOOP, zie afbeelding 'veldje' hierboven ) :
Het is buitengewoon irritant wanneer alle progressies in het progressie lijstje naast de radixtekening allemaal als ‘Zonneboog’ genoteerd zouden staan, want bij het benoemen van je ‘eigen boog’ zal zonder nadere wijziging de “Omschrijving” in het veldje onder de ingevulde waarden altijd op ‘Zonneboog’ blijven staan. Advies: Verander die omschrijving daarom vlot en in één moeite middels een door uzelf gekozen goed herkenbare omschrijving. Dat bespaart u later veel tijd bij het terugvinden van de relevante progressie. Voor de dagelijkse beweging van de Zon noteren we bijvoorbeeld DAGboog; van Mars maakt u MARSboog; Jupiter wordt JUPboog; voor de standaard meegeleverde 4 2/7de URANboog , etc.

Wanneer u niet over een ephemeris voor de Zwarte Maan beschikt is het beschikken over de hierboven vermelde Eigenboog waarde ( 40,41,33 ) buitengewoon handig. Het maakt het voorspellen van en terugkijken op zijn posities op iedere gewenste datum daarmee heel eenvoudig.

3. Interpretatie Dagboog

Omdat in de Dagboog van de Zon ieder jaar op dezelfde datum opeenvolgend de zelfde posities terugkeren, vormt dit zich jaarlijks herhalende gebeuren in eerste instantie niet het meest boeiende gegeven. Toch mogen we die Dagboog niet onderschatten. Zo maakte ik mee dat een cliënte me openbaarde dat ze totnutoe tot driemaal toe in haar leven was verkracht . Met tussenposes van enkele jaren gebeurde dat wél steeds op dezelfde datum. Zoals je ieder jaar op je verjaardag weer ‘in het zonnetje gezet’ zal worden (!), zo zijn er natuurlijk ook steeds terugkerende pechdagen waarop malefics conjuncties maken. (Trouwens, in de meteorologie kent men ze ook. In die tak van wetenschap heten datumgebonden weersverschijnselen 'singulariteiten'. De officiële meteorologie erkent het bestaan daarvan. Deze verschijnselen staan op zichzelf en men heeft er geen verklaring voor. Een uit de velen daarvan betreft in onze omgeving de vrijwel altijd groene Kerst ( Alternatieve singulariteiten werden door mij gesignaleerd en beschreven in papers over temperatuurverloop van Mars en van Venus).
Als Lucia de B. een eerste vonnis (levenslang) over haar krijgt uitgesproken gebeurde dit wel precies 180 dagen na haar verjaardag. Evenwel frappanter wordt het met de Dagboog wel wanneer die synchroon loopt met de eigenbogen van de overige snellere planeten en objecten, met name met die van Mars, de panetoïden Vesta en Juno. Ook bij mijzelf signaleerde ik van die jaarlijks terugkerende onheilsdagen. In een enkel geval wist is, dankzij deze timing met de Eigenboog, te voorkomen dat een uit de hand lopende griep in een gevaarlijke complicatie zou uitmonden. Op de dag dat het heuse onheil zou ‘moeten’ toeslaan bezocht ik daarom opzettelijk de huisarts die me toen vertelde dat ik net op tijd was langs gekomen ( Dit dus wél dankzij deze Eigenboog astrologie! ).
Frappant is tevens de 12de februari 2009. Dat is de dag waarop politicus Geert Wilders (geb. te Venlo op 6-09-1963, Zon op Asc. ) naar Londen wil afreizen om daar aan parlementariërs zijn filmpje Fitna te vertonen. Er was nogal wat commotie over ontstaan omdat de Engelse regering hem de toegang tot hun land ontzegde. Wilders trekt zich weinig daarvan aan en niets weerhoudt hem dan ook de oversteek toch te wagen. Zelf vond hij het allemaal behoorlijk spannend en vormde het verhaal daarom voldoende aanleiding om er ‘m’n bogen maar eens op los te laten’. En zie, want in de Dagboog staat Mercurius (van o.a. reizen) dan recht tegenover Wilders’ Zon en in de Marsboog (die van durf) vinden we eerst Jupiter en vlak daarna de Maan pal over zijn mundane MC gaan. Wel evident dat deze man, door alle media ophef die daarover ontstond, daarmee weer goed garen zou spinnen (Jupiter en Maan op MC ).
Het eenvoudigst toets je deze eigenboog progressies, om te beginnen maar eens aan je eigen geboortebeeld. Ongetwijfeld hanteerde je altijd al agenda’s of dagboeken en herinner je je uit je eigen biografie zeker ook nog wel momenten van allerlei lief en leed. Dat kan uiteenlopen van het breken van een arm tijdens het uitglijden over een bananenschil, een bevroren plas op straat, een ingrijpende onheilstijding, tot een dag waarop u dacht de hele wereld aan te kunnen of een langdurige allerheerlijkste vrijpartij plaatsvond, etc.

Ja, wanneer je ooit de serieuze vakliteratuur hebt doorgenomen, is en blijft de astrologie heerlijk om in te grasduinen. Je raakt er immers nooit op uitgekeken, althans zolang plaats, datums en tijdstippen maar voldoende voorradig en bekend zijn.

Gedurende mijn langjarige ervaring met de astrologie, met name wel door mijn Astrowatch, bleek wel dat ook uurhoeken zich perfect voor toepassing van progressies en met name wel de Dagboog lenen. Tot een ieders verbeelding spreekt hierbij dan ook nog altijd dat vertrekmoment van het passagierschip de TITANIC. Dat was even na de middag van 10 april 1912 in Southampton.
In die uurhoek valt al vrijwel direct op dat diverse malefics 5 graden van elkaar verwijderd staan. Vijf dagen later op 15 april, wanneer het schip tegen de haar fataal wordende ijsberg schampt en enkele uren later zinkt, is het vijf graden (dagen) later.
Maar wanneer je het voorspellend vermogen van zo’n boog toetst, gebiedt het één en ander je, in alle nuchterheid, toch ook wel vast te stellen dat vijf dagen na het vertrekmoment van dit noodlotschip tegelijkertijd toch ook weer niet de gehele wereld ten onder gaat. Daarom mag een enkele op zichzelf staande uurhoek ook niet doorslaggevend zijn zonder andere beelden ernaast te leggen. Maar let op, want het verhaal ligt wel ietwat complexer dan dat het zo op een eerste gezicht lijkt. In zo’n geval kun je dan bijvoorbeeld tevens het moment van de tewaterlating hanteren, alsmede de radex van de gezagvoerder Edward Smith en ook aan boord, tevens die van de ontwerper van het schip, Thomas Andrews ( Geboorte datums en plaatsen vinden we in Wikipedia ). De ‘kwade bogen’ langs die radex liegen er dan ook niet om. Ze zijn synomien voor het allergrootste onheil.

U zoekt de resp. geboortedata eenvoudig en vlot op in Wikipedia en u hanteert dan het mundane moment van zonsopkomst. Schoon is anders en in veel gevallen doet het geen recht aan de zorgvuldigheid waarmee astrologen doorgaans te werk gaan. Maar het kan nu eenmaal niet anders wanneer je het exacte geboorte tijdstip ontbeert. Met name is het de Maanpositie die hierbij afwijkingen tot max. 6 graden zal kunnen opleveren ( Ervan uitgaande dat we bij het ontbreken van een officiële geboortetijd steeds de horoscoop voor zonsopkomst berekenen, is de afwijkingen op de Maan natuurlijk nihil wanneer de bestudeerde persoon ook daadwerkelijk op dat moment geboren zou zijn ). Maar desalniettemin, want bij gebrek aan beter biedt het hanteren van deze Eigenboog methode echter toch ook weer zodanig soelaas dat je een onzuivere Maan positie op de koop toeneemt. Afwijkingen die vanuit de Eigenbogen ten aanzien van de Maanposite optreden kun je eventueel weer hanteren bij het corrigeren van de geboortetijd.

Uit het één en ander mogen we tevens afleiden dat wanneer de onderlinge eclipticale afstanden van meerdere planeten (vrijwel) gelijk zijn, zo'n radix of uurhoek extra aandacht verdient, zeker wanneer dit allemaal malefics zijn. Meerdere clusters van malefic planeten met kleine orb ( 1 a 2 graden ) maken een radix volatiel en impulsief.

VESTA’s horror en JUNO’s pret.

Frappante resultaten behaal ik toch wel met Mars, maar bepaald niet minder met de grotere planetoïden Vesta en Juno. Dat komt nu eenmaal omdat ze vlot van beweging zijn en hun effecten daardoor preciezer, d.w.z. vrijwel op de dag nauwkeurig, waargenomen kunnen worden. Ik beschouw het inschakelen van VESTA en JUNO via de Eigenboog als een absolute must. Veel gebeurtenissen die je eerst niet kon terugvinden vallen door het hanteren van deze twee planetoïden beslist beter, of liever gezegd opeens wel, op hun plek.

Uiteraard minder met Saturnus en Uranus, maar wél weer met Pluto waarbij de laatst genoemde, vanwege zijn langdurige omlooptijd, weer boeiender wordt wanneer je die loslaat op antieke uurhoeken van historisch materiaal (aldus uurhoeken van oude en wel gebleken duurzaam bindende afspraken).
Mag Mars dan soms niet altijd even aangename ervaringen produceren en kom je onder het regime van Uranus nog met de schrik vrij, echt helemáál grondig verpest wordt het leven wel door Vesta.
( Ik vond ook enorme agitatie en verbale leedberokkening bij en door cliënten met een nauwe Mercurius-Vesta conjunctie in hun radix)
Vesta kun je menigmaal dan ook echt wel vrezen.
In wat ik er totnutoe van gezien heb staat deze licht ontvlambare, ‘virale’ en stekelige planetoïde absoluut wel heel schokkend peet voor het grootste onheil, agitatie, ruzie, zielenleed en de meest akelige (lichamelijke) pijn die zich in een mensenleven maar kan voltrekken.
In de menselijke beleving, scherp tegenover al het leed van Vesta, staat dan toch wel de planetoïde Juno die peetstaat voor het liefste genoegen en, ja, zeker ook wel de meest gelukkige ( deels fysieke ) pret.

De conjuncties die door de snel bewegende cycli op Cheiron gemaakt worden blijken in voorkomende gevallen (niet altijd ) vaak ook wel pijnlijk, maar dan meer in lichamelijke zin, als ware dit door een kennelijk medisch noodzakelijke ingreep. Nader gedefinieerd komt het mij voor dat Cheiron verband houdt met een corrigerende of soms akelige maar noodzakelijke (medische) ingreep, maar ook met snij- en schaafwonden. Cheiron wekt bij mij de indruk als een (medisch gehanteerd) lancet te werken, evenwel in figuurlijke zin tevens zielsnijdend. Dat ‘snijdende’ van deze planeet vond ik overigens tevens terug in de snelle bogen op de kapitein en tevens op die van de ontwerper van de Titanic. Ik rekende het door naar 15 april 1912, te weten de dag van de ondergang van dat schip (De ijsberg aan stuurboordzijde waarmee dat schip toen in aanvaring kwam sneed het, over een grote lengte, aan stuurboordzijde onder de waterlijn open ).

Bij voorkeur let ik in de posities van alle planeten en objecten rondom de radix vooral op de conjuncties en opposities. Die springen wel het meest in het oog. De conjuncties, wanneer ze mij persoonlijk raken, de opposities wanneer we iets bij de ander veroorzaken of teweeg brengen.
Vormen evenwel alle snelle bogen op dezelfde dag belangrijke conjuncties dan kun je je daarop een beetje voorbereiden. ( bijvoorbeeld op een operatie in het ziekenhuis onder algehele narcose, jouw radixbeeld wel zeker iets met een oorverdovend stille Zwarte Maan, maar al naar gelang de omstandigheden en toedracht dan wel tevens iets met Cheiron, Vesta en/of Mars krijgt uit te staan ). Zo zou ik dan ook niet deelnemen aan een lange schaatstocht, me al evenmin begeven op een glibberige skipiste. We moeten natuurlijk niet overdrijven. Vesta maakt heeft een omlooptijd van eenmaal per kleine vier jaar. Het is echter bepaald niet zo dat bij iedere akelige conjunctie, die onder die boog gemaakt wordt, we levensgevaarlijk geaspecteerd zijn. Maar het is weer wél zo dat wanneer de Mars- en Vestaboog ‘lelijk doen’, terwijl de Dagboog daarentegen mooie aspecten met benefics maakt, het onheil best wel weer meevalt. Logisch toch ook weer en speek je van een ‘geluk bij een ongeluk’.

Opmerking inzake Vesta en Juno Waarom dan toch die kleine planetoïden erbij betrekken, zal menigeen zich afvragen. Er zijn er immers bijna 300.000. In afmeting en doorsnede variëren ze van waarneembaar met een telescoop tot die van een kiezelsteen. Ze zijn niet eens echt rond. Tot de grootsten behoren onder andere Vesta, Ceres en Juno. Men moemt hen dwergplaneten. Van Ceres is bekend dat zijn mantel waarschijnlijk voor een belangrijk deel uit bevroren water bestaat. Diep onder het oppervlak kan zelfs nog een ‘oceaan’ van vloeibaar water aanwezig zijn. Volgens de astronoom Houtkooper ( Universiteit van Giessen ) is zo’n inwendige oceaan een goede voedingsbodem voor levende organismen. Hij denkt zelfs dat het mogelijk is dat de dwergplaneet de bron van het leven op onze planeet is. Dat meldde de site van Astronieuws op 6 maart 2009.

Het betrekken van Vesta, Juno in mijn onderzoek dateert alweer van geruime tijd geleden. Dat was (pas) in 2004 op advies van mijn in Spanje woonachtige Nederlandse collega Karina Zegers de Beijl ( Certified Life Coach for Highly Sensitive People, Relationship Coach ). Bovendien bleken de posities van de vier bekende planetoiden toch al handzaam verwerkt in Astroscoop. Ik ben er gewoon maar mee aan de slag gegaan.Puur heuristisch en het overkwam me gewoon. Aan de hand van de posities van Ceres en Pallas vond ik totnutoe echter maar weinig aanknopingspunten. Bij Ceres heb ik evenwel toch weer een vermoeden dat deze mede het contante papieren en muntgeld beheerst en aan Kreeft gerelateerd moet worden ( Immers ook 'de sok' van Kreeft onder het bed.). Vesta beschouw ik –met een slag om de arm - als medeheerser van Waterman en Juno als medeheerser van Leeuw. Daartoe bekijken we uiteraard tevens de uurhoeken van hun resp. ontdekkingsmomenten. Dat worden daan heusse vragenhoroscopen. Ongetwijfeld zijn er veel meer werkzame factoren, zoals bijvoorbeeld de vaste sterren of nog wel tig andere planetoïden.. Met alle respect, maar dat werd me dan weer te veel van het goede.

Voorbeelden

Tijdens het Najaarscongres “Vrienden van het Landhuis 2008” heb ik effectief pas, d.w.z. op het moment dat ik daar mijn lezing startte, op 9 november vanaf omstreeks 17:15 tot 18:15 uur, diverse voorbeelden van uurhoeken en radex geëtaleerd, maar meer hoe je er aan de hand van de hier besproken progressies in de praktijk mee om moet gaan. ( De selectie van de periode waarbinnen ik mijn lezing moest houden was overigens niet de mijne, maar heel spontaan en dankbaar aanvaard, die van mijn oude vriend en collega Roland Hepp. Achteraf bezien ben ik er niet ontevreden over aangezien Jupiter, als heer 8, gedurende mijn betoog doorlopend in 9 stond. Dat zegt dan tevens iets over het gehalte aan waarheidsvinding ).
Er is een overvloed aan cases. In dit artikel hanteer ik er diverse. Aangezien het veel ruimte vergt hierbij ook nog eens alle radixtekeningen te plaatsen, vertrouw ik dat u in mijn voetspoor en aan de hand van de hierin meegegeven geboortegegevens en eigenboog getallen, het één en ander zélf zult willen verifiëren en beoefenen.

Zo hanteerde ik onder meer het radixbeeld van Adolf Hitler. Deze al even spraakmakende als gestoorde politicus annex leedverwekker is immers goed voor een lange traploper vol buitengewoon goed gedocumenteerde ellende. Voor astrologen is daarom juist zijn radix wel buitengewoon boeiend. Daar omheen geplaatst de relevante progressies onder meer berekend voor dag van de aanslag op diens leven door Oberst Von Stauffenberg. Tevens de dag waarop hij zelfmoord pleegde en jawel, waarom niet tevens een dag doorberekend voor een datum die al lang na zijn dood viel, te weten die van het vallen van de Berlijnse muur op 9 november 1989 ( Kom hierop later terug). Maar ook de radix met progressies van generaal Dwight Eisenhower tijdens D-Day op 6 juni 1944, de invasie op Normandië.

Historische afbeelding: HITLERvesta.JPGDeze afbeelding is niet opgenomen in de meegeleverde ZIP. Oorspronkelijke verwijzing

De VESTAboog langs de (ware) radix van Adolf Hitler op 20 juli 1944. Op die dag overleefde hij een aanslag op zijn leven. Gewond? Ja. Ernstig gewond? Neen. Opvallend is de calculerende Saturnus op die dag pal tegenover zijn Zon, tevens Uranus pal op zijn Maan. Met Uranus in het spel kom je doorgaans wel met de schrik vrij en dat wel zeker wanneer, zoals in dit geval, de radix-Jupiter daarmee in conjunctie staat. Vesta zélf is evenwel nergens in het verhaal betrokken. In de DAGboog (niet getoond) vinden we de Zon pal op de radix-MC. Het wel hoogst onaangename karakter van een dergelijke ervaring is synoniem voor VESTA. Opmerking. Over Hitlers geboortetijd wordt gespeculeerd. Wanneer we de diverse eigenbogen op deze radix hanteren zal blijken dat de radix-MC van Hitler in feite op de 5de graad Leeuw zou moeten staan i.p.v. 29 grad Kreeft in het hierbij gehanteerde voorbeeld.

Historische afbeelding: HITLERmars.JPGDeze afbeelding is niet opgenomen in de meegeleverde ZIP. Oorspronkelijke verwijzing

Tenslotte hierboven de MARSboog rondom de (ware) radix van Adolf Hitler. Maar nu op de dag dat hij zichzelf van het leven beroofde. De aanleg tot het zo violente karakter van zijn dood vinden we wel evident in de radixpositie van Vesta op cusp VIII. Op 30 april 1945 staat Saturnus daarmee pal conjunct. De descendant valt in die boog samen met de MC (MC: de beëindigings- en vervolmakingsbegrenzer ).

Beslist indrukwekkende voorbeelden vind je, heel actueel, af en toe zeker ook wel via mensen die in goed bekeken ‘live’ talkshow optreden. Vaak vind je hun geboortedatum in Wikipedia. Zo’n uitzending valt doorgaans immers op een planetair gesproken wél zo spraakmakende dag in hun leven. Aangezien je de geboortetijd van deze mensen niet kent, neem je gemakshalve dan maar even het moment van zonsopkomst of van de middag van hun geboortedatum en laat je daarop dan de eigenboog progressies van voornamelijk de snelst bewegende, die van de Zon, Mars en Vesta los. Wanneer iemand dan op een onaangename wijze aan de tand wordt gevoeld, ontdek je uiteraard wel het nodige met Vesta.
Om het op de voet te kunnen volgen is en blijft daarnaast natuurlijk ook beslist wel de continu bewegende uurhoek het meest relevant. Enerzijds via je pc en voor een aantal mensen wellicht dan ook nog steeds wel middels de Astrowatch waarmee je dan de ‘snelle transits MC & Ascendant’ kunt blijven volgen zonder dat je steeds een nieuwe uurhoek behoeft te maken.
Indrukwekkende voorbeelden in overvloed: Herinner ik me de dag waarop PR-man Kay van der Linde zijn uitglijer maakt, zich uitermate knullig verspreekt voor een clubje studenten en zich daardoor genoodzaakt voelt zijn baan bij Rita in de wilgen te hangen. Of, neem de Vlaamse politicus Philip Dewinter die weer eens gemolesteerd wordt. Er is altijd wel wat aan de hand en daarom Lang Leve WIKIPEDIA om het allemaal vliegensvlug te kunnen verifiëren.

Bijvoorbeeld Dirk Scheringa van DSB? (oktober 2009).

Bij de eerste vier radix tekeningen hieronder, ten behoeve van het hanteren van de eigenbogen, hanteren we aanvankelijk het moment van zonsopkomst als geboortetijdstip. Daaronder de resterende twee tekeningen van Scheringa's radix op basis van de juiste geboortetijd.

Scheringa is geboren op 21-09-1950 in Grijpskerk om 18:10 MET. Hij is een Nederlandse zakenman, sportbestuurder en ex-politieman. Hij is oprichter en bestuursvoorzitter van de DS Bank en voorzitter van profvoetbalclub AZ. Verder was hij voor het CDA gemeenteraadslid in Opmeer.

Het debacle, tevens de ondergang van zijn bank, begint op 28 september 2009 wanneer oud-medewerkers van DSB Bank anoniem vertellen in tv-programma Nova over agressieve verkooppraktijken bij de bank. Op 29 september 2009 wil een meerderheid van de Tweede Kamer dat onderzocht wordt of DSB Bank inderdaad het beleid had om zo veel mogelijk overbodige koopsompolissen te verkopen bij leningen, zoals de ex-werknemers beweerden in Nova.

Hieronder viermaal de Zon/Asc-radix van Dirk Scheringa onder resp. de snel bewegende Mars- Vesta- Saturnus- en Zwarte Maanbogen op 28 september 2008.

Historische afbeelding: scheringmars.JPGDeze afbeelding is niet opgenomen in de meegeleverde ZIP. Oorspronkelijke verwijzing

Historische afbeelding: scheringvesta.JPGDeze afbeelding is niet opgenomen in de meegeleverde ZIP. Oorspronkelijke verwijzing

Historische afbeelding: scheringsat.JPGDeze afbeelding is niet opgenomen in de meegeleverde ZIP. Oorspronkelijke verwijzing

Historische afbeelding: SCHERFAIL.JPGDeze afbeelding is niet opgenomen in de meegeleverde ZIP. Oorspronkelijke verwijzing

De dag dat het doek valt, 19 oktober 2009. Voor Dirk Scheringa wel evident een rotdag. Bovenop alle andere akelige bogen die dan spelen, nu ook de DAGboog en letten we op de ZWARTE Maan die dan pal op de MC staat. Jupiter (traditioneel een kans) op de descendant biedt onvoldoende soelaas wanneer het om steun van de minister van fianaciën en DNB zou gaan. M.a.w., de DAGboog is niet de hoofdoorzaak aangezien ook andere bogen, waaronder die van Saturnus, een rol in het verhaal moeten spelen. We signaleren hier tevens dat je aan de hand van de zonsopkomst radix ook hele valide uitspraken kunt doen.

Historische afbeelding: scherradixVESTA.JPGDeze afbeelding is niet opgenomen in de meegeleverde ZIP. Oorspronkelijke verwijzing

Hierboven de feitelijk juiste radix van Scheringa ( geb.tijd 18:10 MET te Grijpskerk ) Daar omheen de altijd pijnlijke VESTAboog op de dag dat het debacle voor het eerst in het nieuws kwam, zijn imperium daardoor in elkaar zou storten. We signaleren SATURNUS pal op het MC. Het verhaal wordt al helemaal pijnlijk wanneer in deze zelfde boog PLUTO oppositie radix VESTA komt te staan. Het zijn tenslotte wel steeds de scherpe conjuncties en opposities die de waarde van dit Eigenboog systeem benadrukken. Niet op de laatste plaats fungeert het hiermee tevens als een waardevol instrument om vermeende afwijkingen in de geboortetijd te kunnen corrigeren. Uiteraard doen wa dit dan wel aan de hand van meerdere datums met meerdere bogen. ( Bron geboortetijd: Annemiek Cox via Nicolette de Wijn, Alkmaar ).

Historische afbeelding: SCHERVESTBOEK.JPGDeze afbeelding is niet opgenomen in de meegeleverde ZIP. Oorspronkelijke verwijzing

Rondom de radix van Scheringa andermaal de VESTAboog, maar nu op 21 november 2009. Dat is de dag waarop een tweetal boeken veschijnt over de opkomst en ondergang van de DSB. Het zijn de historische feiten die daarin worden vastgesteld en opgesomd. De Maan die door het tweede huis hier pijnlijk langs Scheringa's radix-Vesta beweegt zal hem niet bepaald motiveren ook nog eens een eigen visie op het verhaal te etaleren. De Zwarte Maan staat pal op de descendant en op zijn radix Venus ( heer van 2). Vermoedelijk schrikt hij nu tevens op een wel buitengewoon onaangename manier door toedoen van Saturnus die middels die zelfde VESTAboog een oppositie (pressie) met de onthullende radix Uranus maakt. Het illustreert tevens een voldoende waarheidsgehalte waarop beide verschenen boeken kunnen bogen.

Nog meer over geld.

Nina Brink

Nina Brink, geboren als Nina Vleeschdrager (Amsterdam, 21 juli 1953. De gehanteerde geboortetijd is zonsopkomst) is een Nederlandse ondernemer. Ze is vooral bekend geworden als de voorzitter van de Raad van Bestuur van internetprovider World Online ten tijde van de beursgang in 2000 en de daarop volgende scherpe daling van de beurswaarde.

27-11-2009 World Online (met name Nina Brink ) heeft beleggers misleid, toen de internetprovider in 2000 naar de beurs ging. Dat heeft de Hoge Raad geoordeeld in de rechtszaak die de Vereniging van Effectenbezitters had aangespannen. World Online en de begeleidende banken ABN Amro en Goldman Sachs hebben de toekomst van het bedrijf destijds té rooskleurig voorgesteld, oordeelt de raad. Daarnaast hadden de banken de onduidelijkheid over het aandelenbezit van bestuursvoorzitter Nina Brink moeten wegnemen ( Menigeen herinnert zich nog wel dat zo glibberig gehanteerde en daarom nadien zo gewraakte woordje 'tranfer' in de aandelen prospectus ). Bovendien heeft ABN tijdens de dag van de beursgang de openingskoers gemanipuleerd. Ofschoon deze uitspraak van de HR wel een opmaat daartoe vormt, krijgen gedupeerde beleggers niet meteen hun geld terug. Daarvoor loopt een aparte rechtszaak. Ook is nog niet duidelijk wie de schadevergoeding zou moeten betalen. Het onderdeel van ABN dat de beursgang begeleidde, is vorig jaar verkocht aan de Royal Bank of Scotland. Maar gelet op de Eigenbogen hieronder voelt Nina zich vermoedelijk wel (mede) aansprakelijk.

Hieronder de radix van Nina Brink met daaromheen de SATboog op de dag van het onherroepelijk eindoordeel van de HR. Met de SATboog herbergen alle rondom bewegende objecten de invloed van Saturnus. Daarin VESTA pal tegenover de Zon. Het verhaal krijgt uiteindelijk een slepend pijnlijke kwestie. Metafoor: "Al is de leugen (van de private Jupiter) nog zo snel, de waarheid (van de publieke Saturnus) achterhaald hem wel.".

Historische afbeelding: ninanbrinkSAT.JPGDeze afbeelding is niet opgenomen in de meegeleverde ZIP. Oorspronkelijke verwijzing

Wat betreft Nina Brink en de VESTAboog (hieronder) is de pijn er in deze afbeelding niet minder om. De conclusie is aan de lezer. Maar opmerkelijk is wel weer die Zwarte Maan op het MC en tevens Pluto conjunct Vesta. Heftig!

Historische afbeelding: ninanbrinkVESTA.JPGDeze afbeelding is niet opgenomen in de meegeleverde ZIP. Oorspronkelijke verwijzing

 

Moordaanslagen en veiligheid

Van het grootste belang en schokkend is toch ook wel het volgende.
Gelet op het voorgaande en getoetst aan diverse gepleegde aanslagen (de datum waarop die gepleegd werden is alleen al voldoende ) zul je ontdekken dat De Mars- Vesta- en de Dagboog alsdan tezamen noodlottig vrijwel exact op de graad van de target-radix zullen scoren. Uitzonderingen daargelaten waarbij bijvoorbeeld ten tijde van een Russische mortieraanval op Rtl-4 cameraman Stan Storimans in Georgië van 12 augustus 2008 waarbij, met diens Vestaboog, Pluto exact op zijn radix-Mars stond en de Marsboog een oppositie van Saturnus op zijn Zon te zien gaf. ( Met Saturnus zou je eventueel van ‘structurele’ opzet kunnen spreken, zoals ten tijde van de executie van Ernst Röhm enlater in dit artikel beschreven ). Griezelig scherp blijken tevens de bogen op AH topman G.J. Heijn (geb.14-02-1931, vermoord op 6-09-1987) waarbij de Vestaboog al eveneens een scherp aspect met zijn radix-Pluto illustreert.
Om pragmatische redenen, op grond hiervan, zou een beveiligingsdienst heel doeltreffend van deze eigenboog methode gebruik kunnen maken. Op basis van materiaal uit een reeks andere aanslagen –uiteraard inclusief die met betrekking tot Pim Fortuyn en Theo van Goch zou men nu beter kunnen timen wanneer het risico van een aanslag op daarvoor kwetsbaar geachte personen welhaast dramatisch toeneemt.
Het zou oms daarom weinig moeten verbazen dat de veiligheids industrie ( inclusief die van onze eigen overheid ) zich nu wel moeite zou moeten getroosten ook de astrologie, althans deze vorm ervan, te betrekken bij hun preventie research. Tig wauwelende, miljoenen euro’s verslindende onderzoeksinstellingen zijn immers bezig met allerlei vormen van preventie, evenwel zonder gebruikmaking van de onderhavige astrologische, hobbelen deze chronisch achter de fatale feiten en missers aan. De planeten kosten niets en de zon levert ons zelfs gratis energie, en? nu belangrijker nog, gegeven en gelet op de omstandigheden, verruimt de kennis omtrent hun posities bovendien ons inzicht omtrent de kwaliteit van onze veiligheiden die van kwetsbare personen.

Historische afbeelding: GOCHDAG.JPGDeze afbeelding is niet opgenomen in de meegeleverde ZIP. Oorspronkelijke verwijzing

Een gruwelijke dag in de DAGboog langs de radix van Theo van Goch. Op 2 november ieder jaar staat op 2 november Vesta conjunct zijn radix-Zon. De Mars- en Vestaboog zijn op 2 november 2004 niet minder beschadigend. Deze combinatie van synchroonlopende bogen werd hem noodlottig. Opvallend bij Van Goch is wel dat wanneer de immer pijnlijke Vesta op zijn Zon staat, tegelijkertijd pret-Juno op zijn Pluto staat. Twee ontwrichtende uitersten vallen samen. Daarbij tegelijkertijd Venus op de kille en hartvochtige Saturnus. Gelet echter op deze ieder jaar terugkerende constellatie, waarbij middels deze astrologische benadering verleden, heden en toekomst ineen lijken te vallen, waag ik het te betwijfelen of Theo van Goch wel zo gesteld is op een jaarlijkse herdenking van de steekpartij die hem van zijn zo flamboyante en spraakmakende leven beroofde.

Historische afbeelding: fortuynvesta.JPGDeze afbeelding is niet opgenomen in de meegeleverde ZIP. Oorspronkelijke verwijzing

De radix van Pim Fortuyn op de dag dat hij vermoord werd. Aan de buitenzijde de radixposities verschoven middels de VESTAboog. De DAG- en de MARSboog -hier niet weergegeven- vertonen op die datum al eveneens vlijmscherpe conjuncties / opposities.

Sport ( aanvulling 27-08-2009)

Wat betreft een beoogde optimalisering van sportprestaties kan de Eigen boog ook in dat opzicht zeker van dienst zijn. Nu mag het dan wel zo zijn dat de timing van evenementen en kampioenschappen veelal niet door de beoefenaren zelf kan worden vastgesteld. Dit neemt niet weg dat deze Eigenboog als leermiddel ook hierin wel de nodige feedback kan geven. We volgen bijvoorbeeld dressuurruiter EDWARD GAL ( Geb. in Dieren op 4-03-1970 ). Op 25 augustus 2009, met de hoogste score ooit in een Grand Prix (84,09), sloot deze dressuurruiter de 'gouden' landenwedstrijd van Nederland op de Europese titelstrijd af. Je spreekt hier van het toppunt van harmonie tussen ruiter en paard. We plaatsen nu de Marsboog rond zonsopkomst van zijn radixdag. Opvallend is dat de evenwichtzoekende Venus op die dag zijn geboortezon passeert.

 

NYSE – Wall Street

Wanneer je de plek en de datum weet ontbeer je heel vaak het juiste tijdstip. Het reconstrueren van tijdstippen acht ik wel de leukste tak van sport binnen de astrologie. Een uurhoek die ik na enige research zelf selecteerde en analyseerde betrof die van de Wallstreet effectenbeurs (NYSE). Aan de hand van wel ruim zestig politiek schokkende en koers beïnvloedende datums heb ik in een eerste aanzet vermoedelijk wel voldoende aannemelijk kunnen maken dat die uurhoek in NY-NY op 8 maart 1817 om even na zevenen AM valt ( betreft dit de dag waarop verhuizing en officiële vestiging van de NYSE-Board plaatsvond ) en niet zo zeer die van medio mei 1792 tijdens de Buttonwoods agreement. Ik nam het geboorte moment matineus omdat je, anders dan tegenwoordig zonder kunstlicht, in die dagen sterker van het daglicht afhankelijk was dan tegenwoordig. “De morgenstond heeft goud in de mond”. Wel evident ging in die dagen dit bekende gezegde beter op dan in onze hedendaagse kunstlichtsamenleving met haar 24-uurs economie. De NYSE Board uurhoek heeft de MC in het prille begin van Steenbok staan. Het is dan ook niet verwonderlijk dat de Federal Reserve Board act in Washington DC gepasseerd werd op een dag dat de Zon net over dat MC transiteerde (24-12-1913). Die zelfde Zon stond met een graad verschil uitgaand oppositie op Pluto: Een jaar later zou de 1ste Wereldoorlog uitbreken. Tevens een weet betreft het feit dat de Federal Reserve Board de belangrijkste financiële instelling van Amerika is en beheerst deze daarmee all krediet faciliteiten van dat land doordat deze Fed min of meer direct wordt aangestuurd door alle (private) banken. Pluto transiteert momenteel over de Zon van deze ‘Fed’ hetgeen inhoudt dat men (voor het eerst in haar geschiedenis) een echt grote transformatie van het gehele Amerikaanse geldsysteem zal moeten toelaten. Maar met de Zon van de Fed zo pal op de MC van de NYSE Board (Wall Street) bestiert deze instelling daarmee in feite wel het hele Amerikaanse financiële leven. Bovendien, met de Maanknoop van deze instelling op de de Zon van de NYSE–Board is deze -door de grote private banken aangestuurde- club lotbepalend voor het totale Wall Street gebeuren. Een wel buitengewoon verhelderende 3.5 uur durende video over de hele historie van het Amerikaanse financiële en economische leven is getiteld “The Money Masters” . Door Google geproduceerd is deze te bekijken via het internet. Het is een onthullende en daardoor tevens schokkende aaneenschakeling van openbaringen in een tot dusverre nog nimmer verteld verhaal.

Historische afbeelding: NYSE ROOT.JPGDeze afbeelding is niet opgenomen in de meegeleverde ZIP. Oorspronkelijke verwijzing

( Afbeelding: uurhoek geboorte NYSY )

Behalve dat die uurhoek eigenlijk al vrij veel vertelt over hoe het westers materialisme in elkaar steekt, kun je aan de hand van mijn eigen reconstructie, middels de hier beschreven bogen, tevens zien dat we thans wel in een tijdsgewricht beland zijn waarin er een einde komt onder meer aan die zo perverse jat- en graaicultuur ( Pluto in zijn transiet, maar tervens in de eigenboog, staan nu immers beiden pal op het MC van deze uurhoek, waardoor de ontwrichting, grondiger en lomper dan ooit tevoren, nu wel maximaal zal zijn. Omdat het een beweging langs de MC betreft kunnen we hier beter het woord 'culmineren' hanteren. Of ook anders gesteld, "een Pluto-effect is aan het licht gekomen.) Bovendien staat deze ontwrichtende planeet -eind 2008- op een Tekenwisseling wat al sowieso een koersverlegging richting een ander soort cultuur en trend inluidt ).

Dat deze uurhoek hoogst representatief is valt wel te verifiëren middels de solaar. En ziedaar, want hiertoe hanteer je die van –uiteraard- dat rampjaar 1929. Daarin traceer je prompt al een paar zeer nauwe conjuncties en opposities van reuze akelige planeten, te weten Cheiron, Vesta, Mars, Zwarte Maan en Saturnus ). De orbs van de relevante aspecten behoren, volgens de progressieformule van 1 graad = 1 jaar, dan minder dan een graad te zijn. En, mij dunkt, zijn die er voldoende. Iets soortgelijks met een noodzakelijke nauwe orb vonden we in die van 2008 ( Met Uranus ), tevens in die van 2012.( Combinatie Zwarte Maan en Jupiter, alsmede een combinatie Vesta, Mercurius en Uranus.
Dat Saturnus het Amerikaanse defensie apparaat vertegenwoordigt moge evident zijn. Hiertoe hanteren we maar eens de solaar op de NYSE root van 1941 ( Dit betreft dan de Japanse aanval op Pearl Harbour en waardoor Amerika in de Tweede W.O. betrokken raakt). Saturnus staat daarin vrijwel pal op de Ascendant. Deze planeet staat peet voor systematiek en speelt deze in de aanvang vaker een gewichtige rol tijdens andere oorlogsmomenten.
De conversie van de goudstandaard medio augustus 1971 wordt rijkelijk geïllustreerd door de Maan in Leeuw (Amerika’s grote goudroof en wisseltruuk) die dat jaar prominent op de solaar-ascendant van ‘mijn’ NYSE-radix staat. Deze ingreep zou buitengewoon nadelige financiële gevolgen voor Frankrijk inhouden. ( De astrologie claimt dat zowel het edelmetaal goud als Frankrijk door het teken Leeuw beheerst worden).
Vraagt menigeen zich nu af of deze door mij gevonden uurhoek zich wel leent voor het voorspellen van beursfluctuaties? Die vraag kan vermoedelijk wel bevestigend beantwoord worden. Niet alleen aan de hand van het anekdotisch materiaal uit de hiervoor genoemde solaren mag dat al enigszins blijken, maar steekproefsgewijs tevens aan de hand van een vrij lange reeks opeenvolgende koersen van de DJI ( Dow Jones Index ) ontdekte ik dat dit op bepaalde momenten zeker het geval is. Voor de kleine belegger is vermoedelijk Neptunes de belangrijkste aanwijzer. Aspecten met die planeet bepalen hun lot.

Ter verificatie van de Eigenboog op de NYSE uurhoek hanteren we de in de bijlage -onderaan dit artikel- genoemde datums van belangrijke gebeurtenissen.

Opmerking: Ik moet er helaas wel een kanttekening bij plaatsen. Aangejaagd door de kredietcrisis zijn mijn bevindingen met betrekking tot stemmingen op Wall Street van vrij recente datum en moeten mijn statements zich dienaangaande daarom wel beperken tot het trekken van een voorlopige conclusie. Bovendien behoeft het één en ander beslist eerst een systematische en kwantitatieve, aldus een statistische benadering. Daarom vraag ik graag even uw aandacht voor de volgende….
Oproep aan de lezer: Wanneer er zich onder u echter een wiskundig aangelegd iemand bevindt die dit onderwerp interessant vindt en bovendien handig is in het bouwen van software, tevens het transformeren van getallenreeksen, dan zullen we gauw genoeg weten of er aan de hand van dit gegeven, voldoende continu, valide resultaten zijn te boeken. Ik zou het op prijs stellen wanneer een gegadigde zich dan met mij in verbinding zou willen stellen. …Graag. De te onderzoeken tijdreeksen zijn voorhanden.

Edwin Drake en de aardolie.

Een intrigerende uurhoek is dan zeker ook wel die waarop Edwin Drake voor het eerst ruime hoeveelheden aardolie aanboort. Dat was op 27 augustus 1859 in Titusville, Pennsylvenia. Omdat het uiteindelijk de gehele wereldeconomie zou aangaan mag je voor dat moment op die dag rustig het mundane moment van zonsopgang hanteren. Bovendien, zo stel ik de valide vraag, was miljoenen jaren geleden en is de Zon hierin immers niet nog steeds de allergrootste energie leverancier? Neem vervolgens de diverse eigenbogen, weeg in dit geval die van Saturnus (diep aards) dan maar wel mee. (Saturnus vertegeenwoordigt hierin beslist mede de prijs handhavende overheid die er immers dik aan verdient ) Ontdek dan dat er in de prijsontwikkeling van deze grondstof inderdaad een zwakke cyclus van ongeveer dertig jaar steekt. Neem met de Plutoboog dan tevens het aanzetten en operationeel worden van de eerste commercieel draaiende kerncentrale ook maar eens mee, want die ontwikkeling was bepaald wel angstaanjagend voor menig olieboer, hoor. Uiteraard heel boeiend het najaar van 1973, dat van de oliecrisis en ontdek je daarmee dan tevens dat de plaatsvervangende opvolger van de olie, qua energie welhaast zeker, maar na een confrontatie met vele paradoxen in waterstof gevonden zal (moeten) worden.

Historische afbeelding: oilchart.JPGDeze afbeelding is niet opgenomen in de meegeleverde ZIP. Oorspronkelijke verwijzing

Hierboven: Het begin van de dag waarop Edwin Drake voor het eerst ruime hoeveelheden aardolie aanboort. Dat was op 27 augustus 1859 in Titusville, Pennsylvenia.

Neptunes

Wat betreft mijn ervaringen met Neptunes heb ik slechts een vermoeden dat al even vaag is als dat die planeet dat in al haar uitingen menigmaal zelf illustreert. Ik kan er daarom dan ook weinig concreets over berichten.
De met de Eigenboog van Neptunes meelopende MC en deze dan in conjunctie met rijzende planeten van de radix leert je vermoedelijk de (nadelige) eigenschappen van die planeten af te leren. Immers, de MC vervolmaakt, doet culmineren, maar beëindigd daarmee al eveneens ieder streven. In zijn geheel op zichzelf staande functie heerst en beheerst het MC, wijst het macht aan en herbergt die een toetsend vermogen. Het is immer duurzaamheid-zoekend en minnend hetgeen ook weer zó synoniem voor Steenbok is ). Hier met behulp van deze boog, omgeven door de alles vervagende mist van Neptunes, ontstaat een aggregatietoestand en spreek je van verdampen, sublimeren richting een sluipend geruisloze verdwijning. Het in de vergetelheid geraken.
Progressies van planeten over de (je) ascendant weten je te bevrijden van de druk welke de relevante planeet daaraan voorafgaande, tijdens zijn beweging door de 12de sector, moest ondergaan. De aard van de planeet wijst aan waarvan je bevrijd zal worden.

Maar als er één ding is waarmee astrologen zich wel bezighouden is dat de wereld van het verborgene, het ontrafelen van geheimen. Immer bekijken ze de dingen achter de dingen. Maar hoe benoem je dat verborgene en wat is nu eigenlijk precies een geheim? Op 24 oktober 2009 werd dit gegeven vrij uitvoerig aan de orde gesteld door TROS-Nieuwsshow, hét informatieve radioprogramma op de zaterdagochtenden (Te beluisteren vanaf 8:30 op Radio 1). Zo'n programma wordt op dat moment beluisterd door honderduizenden mensen. Het moment waarop een specifiek programma onderdeel begint is daarom niet alleen maatschappelijk, maar bovendien uitgesproken uurhoek-relevant. Mij dunkt van wel.

Historische afbeelding: GEHEIMTROS.JPGDeze afbeelding is niet opgenomen in de meegeleverde ZIP.

Historische afbeelding: GEHEIMchart.JPGDeze afbeelding is niet opgenomen in de meegeleverde ZIP. Oorspronkelijke verwijzing

'Het geheim' ( Uurhoek van een moment tijdens een radio uitzending van TROS-Nieuwsshow ). In eerste aanleg bekijken we het 5de huis wat aangeeft 'het onderwerp waar het om draait'. Daarop staat het teken van de verborgenheid, Vissen. Maar het kan ook niet anders dan dat je met zo'n onderwerp wacht tot de Zon in het verborgen houdende teken Schorpioen komt te staan en dat dan tevens de Ascendant door dat zelfde teken beweegt. De MC, die doorgaans alles aan het licht brengt, ziet hier zijn heerser ( Zon) nu verborgen in 12. Maar wanneer het om de communicatie draait betreft dit toch wel het 3de huis. Op de cusp daarvan, in het al even geheimhoudende teken Steenbok (van systematiek en voorbedachte rade), staat de Maan. Elders in deze publicatie ( Deel 2 ) hebben we kunnen lezen dat de Maan de aanwijzer (richting aangever) voor de leugen vormt. De Maan staat hier pal op de cusp wat andermaal benadrukt dat het doorgeven van informatie hier slechts een kleurloze afspiegeling (Maan) van de waarheid betreft, d.w.z. een masker of afgietsel, gegoten in de vorm van de stalen pokerface van Steenbok. Maar buitengewoon illustratief is hier wel de sleuteldrager en bouwer van alle geheimen. Dat is Neptunes. Die staat nu op de wel meest intieme plek van het beeld, d.w.z. pal op het IC en geeft daarmee tevens de oorzaak van het besproken item aan. Andere aanwijzer is wellicht de spraakmakende Mercurius. Die staat nu ook al zo zwijgzaam in het 12de huis. Al even openbaring onderdrukkend staat Saturnus in dat doorgaans toch wel zo openhartige 11de huis. Welnu, hoe openbaart zich dan toch dat geheim? Dat voert ons naar cusp-9. Illustreert het 8ste huis ieder probleem. Het 9de huis, in de follow-up ervan, geeft dat aan hoe de oplossing gevonden wordt (overzicht verkregen wordt door de Sagittarius-man, analoog aan het 9de huis die hoog op een paard is gezeten en daarom ver kan kijken, de dingen overziet ). In deze uurhoek vinden we daarop het teken Kreeft. M.a.w. door middel van de vermenging van huis en teken je creëert of (concepieert of fantaseert ) een geheel nieuw geheim ernaast waardoor het oudere vanzelf minder relevant wordt en vervolgens makkelijker geopenbaard zal worden, te weten...door een bekentenis.

Pluto

Deze dwergplaneet vormt onmiskenbaar een verhaal apart. De baan van Pluto is namelijk zodanig excentrisch dat dit hemellichaam gedurende 20 jaar van zijn 248 jaar durende omlooptijd dichter bij de zon staat dan de planeet Neptunus. Dat maakt dat hij geocentrisch beschouwd gedurende lange tijd veel sneller en vervolgens weer veel langzamer dan zijn gemiddelde eigenboog snelheid zal lopen. Er ontstaat dan een enorm verschil in afstand tussen de actueel en feitelijk waargenomen positie en die van de per gemiddelde geocentrisch gemeten snelheid in de eigenboog. Toch werkt Pluto naar mijn bevinding ook dán heel krachtig, of beter gezegd ontwrichtend, met name rond belegen uurhoeken zoals die van bijvoorbeeld een dertig jaar oud huwelijk of ook die van Wallstreets’ NYSE-Board van 1817.
De verklaring die ik hiervoor tracht te geven heb ik hiervoor reeds beschreven. Immers ook Pluto heeft in zijn banen en in de historische ‘opbouw van zijn eigen databank’ al miljoenen malen om de zon heen gewenteld en daarmee zijn eigen gemiddelde beweging gecreëerd. Als, bij wijze van spreken, een representatief statistisch gegeven focust hij onze lotsvormende output ervan op zijn posities in de eigenboog. Het is een planeetje met een relatief geringe massa. Besef hierbij dan wel dat zijn baan daarom ook niet echt helemaal stabiel is en zo af en toe wel eens een geringe correctie kan vergen.
Wanneer u tenslotte dan ook van mening bent dat Pluto langs de eigenboog frappant krachtig werkt -hetgeen dan ooit wel kwantitatief getoetst en aannemelijk gemaakt zou moeten worden- dan zou dat de validiteit van mijn al eerder in dit stuk geventileerde hypothese bevestigen. Op dit moment en in ons huidige tijdsgewricht anno 2009 is dat echter nog volkomen sciencefiction.
Meer in het algemeen zie en ervaar ik met de eigenschappen van Pluto een accu met hoog ampèrage, maar beschouwen we hem tevens toch ook wel als een wroetende en ontwrichtende, ergens ook wel als een verkrachtende, antizon. Pluto is in het intermenselijke contact vaak sfeerbepalend en schept daarin, dwangmatig en overrompelend, vaak onaangename voorwaarden en uitingen waartegen je onder normale omstandigheden niet bent opgewassen. D.w.z. zodanig krachtig in het jou onmachtig maken dat het aanvoelt alsof de gravitatie erdoor zou kunnen worden opgeheven.

Onze met name door toedoen van aardolie en aardgas gegenereerde welvaart en de daardoor ontstane toxische vervuiling, zo lang als het nog kan duren, hangen samen met het langdurig aanwezige sextiel aspect tussen Pluto en Neptunes. Onder een ‘zee’ van kunstlicht en kwantiteit vertegenwoordigt deze laatst genoemde planeet hierin wel ons allemaal, de uiteindelijk bedrogen en wel evident naïeve massa-consument. In de vooroorlogse periode waarin hij als astroloog leefde typeerde de astroloog Th.J.J. Ram de Neptunesfiguur ooit eens als ‘de mindere’ (in dat vooroorlogse tijdsgewricht qua vermogen, stand en afkomst). Ik zou deze figuur tegenwoordig anders willen benoemen, d.w.z. als hij die niet weet wat Waterman weet, maar (nog) onvoldoende beseft dat hij eigenlijk dan wel iets anders ‘weet’ ( In overdrachtelijke zin ‘weet’ hij over diep en snel zwemmende, verborgen scholen ‘Vissen’, verholen tussen donkere krochten temidden van prachtige koralen ). Zo wordt het ‘van waarnemen tot weten en openbaren’ (lucht) in Waterman, maar van ‘waarnemen naar aanvoelen’ (water) bij Vissen en daardoor schiet het bij laatstgenoemd teken, in al haar kwetsbaarheid, veelal juist die weerbaar makende woorden (door lucht) tekort, is het de brekingsindex bij het schouwen door water dat hetgeen wat Vissen en het 12de huis uiten, nogal eens vertekend gezien en niet begrepen wordt, …overmand mij daarbij een vorm van poëzie teneinde slechts te kunnen doorvoelen, maar nog niet eens te kunnen benoemen, wat hun beweegt.

Leven na de dood?

Een andere boeiende toepassing wordt wel geboden doordat de periode waarover je wilt voorspellen of terugkijken bijna infinitief lang mag zijn. Je kunt namelijk theoretisch tot bijna eindeloos lang na iemands dood nog bepalen in hoeverre bijvoorbeeld zijn gedachtegoed of ‘zielenrest’ ( die dan mogelijk ooit weer eens ter sprake komt ) tegen die tijd weer eens al dan niet positief geapprecieerd zal worden. En ja, zo ontstaat er in zekere zin inderdaad wel een ‘leven na de dood’. Het bewijs daartoe ligt weliswaar in het ongerijmde, maar het zet je wél op andere gedachten en is het in ieder geval interessant om te bestuderen. Dat doe je bijvoorbeeld aan de hand van de biografie van een vermoorde of ter dood veroordeelde mens en een min of meer rehabiliterend televisie-document dat pas jaren nadien over die persoon wordt uitgezonden. Vergelijk hierbij dan de uurhoek van het slot van de uitzending met de radix van de overledene. ( Onlangs nog vertoonde men zo’n document over het leven van de in 1946 ter dood veroordeelde en gefusilleerde NSB-er Anton Mussert, Geb. te Werkendam op 11-05-1894, gefusilleerd op 7-05-1946 )

Het klinkt misschien bizar. Maar fascinerend vind ik het gegeven waarbij mensen eventueel nog zouden kunnen ‘sensen’ wanneer ze na hun overlijden gecremeerd worden. Dat al zeker na lezing van het 400 bladzijden tellende indrukwekkende boek "Eindeloos bewustzijn" van de cardioloog Pim van Lommel over bijna-doodervaringen (BDE) en hij daarin „terecht” vragen oproept over de definitie van klinisch dood zijn en orgaantransplantatie.
Ik vraag me hierbij soms wel eens af of het ‘waarnemen’ bij leven, van of deels(?) in het aardse, niet nog veel langer doorgaat ( of galmt ) dan dat Van Lommel weet en beschreef. Ik moet bekennen dat ik het niet echt systematisch onderzocht heb en het ontbeert totnutoe helaas ook de nodige statistische onderbouwing, maar aan de hand van dit soort progressies en met een toen nog immer parate Astrowatch heb ik wel diverse keren gesignaleerd dat ze die dag en tijdens de verbranding –ja, nog steeds- behoorlijk schrokken (Uranus). Het vormt gewis een pleidooi, meer voor begraven dan voor cremeren. Zulke observaties doen ons dan ook prompt vermoeden dat wij mensen eigenlijk maar heel weinig over ons zelf en ons eigen bewustzijn weten, schiet het ons tekort aan zintuigen en begripsmiddelen. Beperking en een doorlopend uitputting genererende zwaartekracht, de immer aanwezige paradox en legio valkuilen blijken eeuwig en altijd onlosmakelijk met ons aardse bestaan te zijn vervlochten.

Historische afbeelding: JACKSON.JPGDeze afbeelding is niet opgenomen in de meegeleverde ZIP. Oorspronkelijke verwijzing

Onlosmakelijk verbonden met een door de onvergankelijkheid omhelsde tijdloze cosmische timing: Zowel tijdens de Zonne-transiet als in zijn DAGboog progressie op 3 september 2009 staat tijdens zijn ter aarde bestelling de Zon op zijn radix Venus. Vrediger en liefdevoller kan het eigenlijk niet. ( Michael Jackson was geboren op 29-08-1959 in Gary, Ind. USA, om 9:55 AM ). Op 12 oktober 2009 is -posthuum- Michael Jacksons single 'This is it' te beluisteren op de website van de overleden King of Pop, michaeljackson.com. In de DAGboog gaat op die dag de Zon over zijn Ascendant terwijl dan tevens de DAGboog MC op zijn Radix-Zon staat.

De Zwarte Maan.

Tijdens de lezing illustreerde ik mijn benadering tevens met behulp van de Zwarte Maanboog op Adolf Hitlers radix en hanteerde daarbij een datum van ver na zijn dood in 1945 te weten op 9 november 1989. Dat is namelijk de dag waarop de Berlijnse Muur viel. Die dag vormt wel evident een mijlpaal in de geschiedenis van de Duitse eenwording.
Goed zichtbaar wordt hiermee opeens ook Hitlers eigen misvatting over de eenwording van Europa blootgelegd ( Priapus conjunct radix-Zon Hitler )
Vanuit dit gezichtpunt bekeken is het nu net alsof hij dat toen in die dagen ook zelf moest toegeven, want deze vorm van eenwording geschiedde immers op een geheel vreedzame wijze. Er kwam immers geen enkel leger bij aan te pas. Wanneer je je niet aan waanbeelden wilt overleveren (dat ook kunt), zou je in het verlengde hiervan, in het bijzonder met betrekking tot een vermeende boodschap van overledenen aan ons, legio momenten (uurhoeken) kunnen voorstellen waarbij dan bekeken kan worden in hoeverre uitingen van nabestaanden door overledenen postuum al dan niet door hen geapprecieerd worden en stroken met hun opvatting. Het geeft zeker te denken en in het kader van de zingeving zou een dergelijke benadering misschien ook meer recht kunnen doen aan de wensen van overledenen, ook al ligt het bewijs daartoe wel ver weg en in het ongerijmde.

Historische afbeelding: Hitlermuur.JPGDeze afbeelding is niet opgenomen in de meegeleverde ZIP. Oorspronkelijke verwijzing

Auteur George Bode met zijn "Zwarte Lichten" ben ik buitengewoon erkentelijk dat hij ooit eens naar mij toe kwam en me toen eens met nadruk op het gegeven ‘Zwarte Maan’ geattendeerd heeft. Ook dat was weer in een periode van mijn leven dat ik bij het analyseren van horoscopen opeens ‘planeten te kort kwam’. Bode’s publicaties waaronder de door hem geschreven biografie over de Franse radio filosoof Louis Cartaret kwamen voor mij, bij wijze van spreken, als geroepen. Zijn informatie werd opeens een rijke aanvulling op de bestaande literatuur.
Zwarte Maan en de immer loodrecht daar tegenover liggende Priapus vertegenwoordigen in hun astronomische betekenis in feite niet meer en niet minder de brandpunten binnen de ellipsvormige baan van de Maan om de aarde. Maar er zit zoveel meer aan vast.
Inherent aan een artikel is de beperkte ruimte waarbinnen je iets kwijt kunt, daarom even kort door de bocht gaande zou ik het als volgt willen beschrijven.
Wanneer u een steen aan het uiteinde van een touw bindt en daarmee die steen vervolgens om u heen gaat slingeren, maakt dit dat u in het middelpunt van een krachtenspel komt te staan.
Hiermee simuleren we een beetje wat zich afpeelt tussen de Aarde en de Maan. Doordat evenwel de baan van de Maan elliptisch is, verschuift, of verdeelt zich daarmee tevens het middelpunt tot of over twee zich aan weerszijden van de aarde bevindende brandpunten. We noemen die twee geocentrisch gemeten punten de Zwarte Maan Eclipticaal gemeten daar loodrecht tegenover staat (het) Priapus(-punt).

Zwaartekracht als archetype.

Door de ellipsoïde baan van de Maan om de aarde varieert daarmee tevens de onderlinge trekkracht van beide hemellichamen
Merkwaardig genoeg is dit complexe en qua intensiteit variërende krachtenspel sterk met ons levenslot, - anders en sterker nog dan bij Saturnus - met ons hele zijn, overleven en ook ons hele niet-zijn verbonden. Een stap verder ga je door te stellen dat dit ons op een schokkende wijze bewust dat je het verschijnsel gravitatie, jawel, in feite alle in Newton’s traagheidswetten beschreven oerkrachten hierdoor in zekere zin op de gehele psychologie van de mens zou kunnen ‘transponeren’. Vanaf dat moment mag je deze door de natuurkunde beschreven krachten en verschijnselen ‘an-sich’ als instinct- en archetype vormend gegeven beschouwen. ( Ter verduidelijking: Wat in het dierenleven de instincten zijn, gelden voor de mens, met zijn door de eeuwen heen opgedane neerslag van menselijke ervaring, de archetypen ). In die archetypen bewaart zich dan tevens het gegeven en fenomeen gravitatie en alles wat daarmee samenhangt. Heel plomp, tevens extreem gesteld wordt dit wel een waarheid als een koe in het geval dat de gravitatie het van de biografie overneemt, je daardoor plat valt, je sterft en alles ophoudt te bestaan, want zo simpel is dat.
De Zwarte Maan heerst in zekere zin over het wel of niet bezitten van levensenergie ( het al dan niet ergens tegenop gewassen zijn). Daaronder ervaren we de slaap en waaktoestand, de absolute stilte versus alle rumoer, donkerte, de catatonie, een daarmee verbonden vervaging en verruiming van het tijdsbesef, de jetlag, de narcose, het ongrijpbare, maar in een ander opzicht mogelijk ook weer de zielenrest en daarmee het blijvend zwevende nulpunt tijdens of na de eeuwige maar tevens tijdloze stoffelijke dood waarbij de overledene –al dan niet?- onmachtig blijkt nog (ooit?) in te grijpen. Omgekeerd evenredig mag je het misschien wel zien als een door transcendentie ervaren uitgestelde sterfelijkheid, als iets wat spreekt vanuit het dodenrijk, in de diepe krochten op de bodem van de ziel. Ik hanteer hier het woord ‘misschien’ omdat dit onderwerp buiten het rationele valt.

Op een andere wijze zou je kunnen bekijken in hoeverre bijvoorbeeld de al in 1969 overleden generaal Dwight D. Eisenhower ( Ike ) nog immer betrokken is bij het lot van zijn Amerika. Zo toets je zijn beeld dan bijvoorbeeld maar eens aan de 11de september van 2001 toen het World Trade Center te NY in elkaar stortte als gevolg van en terroristische aanslag. Het is allemaal hoogst merkwaardig en al even frappant.
Wanneer je dat aannemelijk acht vergunt dit je in zekere zin een mogelijkheid om met de overledene ‘in dialoog’ te komen.
Immers, ondanks het feit dat ze al lang geleden overleden zijn, wie vraagt zich dan soms niet af hoe vader of moeder iets gevonden zouden hebben en trek je je ervaring met hun gewoon door, laat je die dan wel voortleven. We realiseren ons ook hierbij weer dat ruimte en tijd (slechts) aanschouwingsvormen van ons (beperkte) menselijke kenvermogen zijn. Ofschoon grensverleggend zal echter het concrete bewijs voor het nut van deze laatstgenoemde postume toepassing van de eigenboog voorlopig dan inderdaad nog wel even in het ongerijmde blijven liggen. Het vergt op zijn minst een nadere statistische toetsing.

Vaak schokkend nauwkeurig vind je, middels de Zwarte Maanboog zelf, maar krachtiger wel via de Vestaboog, de overlijdensdag pregnant terug in de beelden van hen die onder het verdriet en gemis van hun meest dierbaren het sterkst moeten lijden. Een aangijpend voorbeeld hierbij betreft onder meer acteur John Trevolta, wiens zoon vrij onverwacht overlijdt. Dat gebeurt op 2 januari 2009. Ik plaatste hierbij de geboortezon van de vader (geb. 18-02-1954) op de ascendant met daarlangs de Mars-, Vesta- en Dagboog voor 2-01-2009.

De astrologie associeert Saturnus met neerslachtigheid, zwaarmoedigheid, ernst, maar ook met vallen, of anders gezegd een heviger gewaarwording van de zwaartekracht.

Al even aangrijpend is de dramatische levensbeëindiging (suïcide) van de Duitse miljardair Adolf Merckle ( Zon op Asc., geb. 18-03-1934 in Dresden ) die zich op 5-01-2009 voor de trein wierp. Het is bij hem op dat moment de Vestaboog die krachtig domineert. Dat geldt al evenzeer voor Herman Brood ( Geb. Zwolle, 5 november –Amsterdam, 11 juli 2001). Hij was een Nederlands zanger, schilder, pianist, acteur en dichter. Brood onderscheidde zich door zijn herkenbare zangstem en muzikale diversiteit.
Nadat meerdere pogingen om af te kicken geen succes hadden, sprong Brood de dood tegemoet vanaf het Amsterdamse Hilton-hotel. Met een beeld waarin we zijn Zon op de ascendant zetten wordt zijn keuze voor een sprong wel zeer manifest door middel van de Vestaboog met daarin Saturnus pal op het MC en Mars al even kogelhard conjunct de Zwarte Maan.

Wanneer je hierover grondig doordenkt opent zich met deze kennis wellicht ook enig perspectief voor de astroloog die tevens sociaal hulpverlener is. Ook zij worden wel eens benaderd door clienten die ten einde raad zijn, die bovendien signalen afgeven (reeds afgegeven hebben) dat ze een einde aan hun leven willen maken. Hierbij kan een nadere bestudering van de VESTAboog behulpzaam zijn. Dat spitst zich dan toe op het helpen zo iemand over zo'n relatief korte, maar uiterst kwetsbare, periode van radeloosheid heen te tillen'.

 

Historische afbeelding: TIMMERMars.JPGDeze afbeelding is niet opgenomen in de meegeleverde ZIP. Oorspronkelijke verwijzing

Marianne Timmer (schaatskampioene), geboren te Sappemeer op 3-10-1974 ( zonsopkomstbeeld ). Rondom de MARSboog op de dag dat ze tijdens een val ernstig letsel oploopt. Vesta staat pal conjunct Saturnus. De Zwarte Maan had mogelijk al een paar dagen eerder -toen conjunct Zon, maar in de afbeelding, op de dag van de val zelf, inmiddels pontificaal met Mars- al een schaduw vooruit geworpen. Wie zich dan even de moeite getroost tevens de DAGboog te checken zal daarin Pluto en de Zon conjunct op de radix Vesta aantreffen. Dat het doorgaans voorspoedig aflopende Jupiter-spel ( spel =V ) wel uit is, illustreert hier de vervolmakende maar tevens afrondende MC, in dit geval scherp conjunct met de radix Jupiter. Wanneer de eigenboog-MC bij haar bovenop Jupiter staat, bevindt VESTA zich tegelijkertijd altijd scherp conjunct Saturnus. Dit maakt het bijna evident dat de kwetsbaarheid in haar ontwikkeling en levenslot wel sterk door deze twee planeten en hun samenspel beïnvloed kan worden.

Een dergelijke benadering kan tevens leerzaam blijken wanneer de astroloog een partiële uitspraak over bijvoorbeeld de beroepskeuze van iemand zou willen doen. In dit geval concretiseert zich een onderling verband tussen de steekwoorden 'einde spel' (van Jupiter), 'gravitatie' of 'vallen' ( van Saturnus ) en 'pijn' (van Vesta ). Even doorredenerende verdient het daarom aanbeveling wanneer u zelf maar eens met de DAGboog , ook op andere radex, te gaan experimenteren. D.w.z. met deze te gaan 'verschuiven', waarbij we de progressieve MC ( die ons kennelijk laat afleren ) dan ook eens even op andere relevante planeten plaatsen teneinde vervolgens te kunnen vaststellen hoe elders, rondom, de boogplaneten zich al dan niet in een scherpe conjunctie ( of in een ander scherp gemeten aspect ) tot de radix planeten zullen verhouden.

Vallen deed ook defensie minister Eimert van Middelkoop (Geb.14-02-1949 te Berkel-R.) tijdens het schaatsen op 10 januari 2009 en brak hij zijn arm. In zijn Vestaboog conjuncteert Saturnus dan eveneens op een niet mis te verstane wijze Mars.
Het mag niet miskend worden dat door de nauwkeurigheid van deze datumgebonden aspectering het ultimo afschuwwekkende -in de tijd- zo werkelijk wel heel dichtbij komt.

Opmerking:
Overigens hecht ik er wel aan te vermelden dat ik me, in mijn research, niet beperk tot louter deze eigenboog progressies, maar hanteer ik daarbij toch ook zeker de alom bekende progressie ( 1 dag = 1 jaar ) van de Zonneboog.

Toen nog bij leven, kijken we bijvoorbeeld dan ook maar eens naar Wehrmacht Generaal Erwin Rommel (geb. 15-11-1891), wanneer op 6 juni 1944, tegen het einde van de Tweede Wereldoorlog, de Amerikaanse troepen in Normandie aan land komen ( D-Day). Dat gebied viel toen immers onder zijn commando. Tevens en ook heel pakkend is de datum van zijn dood. Hij was immers evident betrokken bij de aanslag van Von Stauffenberg op Hitler in de zomer van ’44. Toen hij op 14 oktober 1944 thuis in Herrlingen was, kreeg hij bezoek van twee generaals die hem overhaalden zelfmoord te plegen en zo zichzelf een showproces, en zijn gezin de zogeheten 'Sippenhaftung' te besparen. Rommel nam in hun bijzijn een gifpil in, maar heeft nooit bekend in de samenzwering betrokken te zijn.
Er zijn veel pakkende voorbeelden te vinden die tot de verbeelding spreken. In feite te veel om op te noemen.
Ik neem een ander concreet voorbeeld van een keiharde confrontatie met de dood. Het betreft hier een ongeblindoekte met de kogel uitgevoerde standrechtelijke executie. Die werd voltrokken op Ernst Röhm ( Geb. 21-11-1887 in München ). Röhm is mede oprichter van de NSDAP, was aanvankelijk Adolf Hitlers beste vriend en werd S.A. leider. Later zag Hitler in hem een rivaal en daarom werd hij geëxecuteerd. Precieze moment onbekend, maar wel staat vast dat de executie bij daglicht werd voltrokken op 2-07-1934. We plaatsen gemakshalve R’s geboorte Zon op de Ascendant. Vervolgens zetten we zowel de Mars- als de Vestaboog op de executiedatum. Hier wordt ons duidelijk hoe scherp deze bogen dan cruciale aspecten maken, te weten tegelijkertijd Pluto exact over zijn geboorte MC in de Marsboog en in de Vestaboog Saturnus vrijwel exact oppositie de geb. Zon.
Wat me hierbij, meer in het algemeen opvalt, is dat je bij invloedrijke personen, en wereldschokkende momenten inderdaad best wel de zonsopkomst horoscoop van de geboortedatum als relevant mag beschouwen. De mogelijke afwijking van gemiddeld genomen een halve graad bij de posities van de snelbewegende planeten dien je hierbij dan maar op de koop toe te nemen. Voorts meer specifiek in het geval Röhm is het wederom opvallend dat de snelle malefieke eigenbogen, cumulatief en ongeveer tegelijkertijd (binnen een periode van twee opeenvolgende dagen) een krachtige aanwijzing voor tastbaar onheil lijken te vormen. M.a.w.: Singulier is een kwade boog ( die van Vesta ) doorgaans niet zo kwaadaardig. Wanneer deze echter synchroon loopt met een andere violente boog ( dat gebeurt overigens maar zelden ) vermag dat bepaald wel een donkere schaduw over ons lot heen te werpen.
Een beetje handige en vindingrijke mens ontdekt met behulp van Wikipedia voorbeelden te over. Maar je pakt daaruit dan steeds wél datgene waarbij de biografische gegevens van de persoon in kwestie op datum nauwkeurig gedocumenteerd zijn. Veel geboorte data vind je bijvoorbeeld met behulp van de site http://www.astrotheme.com/

Twin Tower

Je kunt vaststellen dat de eigenbogen immer omineus aspecteren op aperte ongeluksdagen. Dat betreft George Bush ten tijde van de aanslag op het WTC in New York ( 11-09-02 ) In de Vestaboog vinden we de Zwarte Maan pal op de descendant en in de Marsboog traceren we Saturnus op Vesta terwijl de Zon over zijn IC gaat.
Wat hem planetair tevens sterk raakt is de dag dat hij op 20 januari 2009 het Witte huis moet verlaten en plaats moet maken voor zijn opvolger Barack Obama.
Aan de hand van dezelfde technieken kon je rondom de radex van MacCain en Obama trouwens al maanden van te voren signaleren dat MacCain geen president zou worden, maar Obama wel. Immers, de verkiezing- en inauguratie datums zijn al lang van te voren bekend. Dan werpen opeens deze eigenboog progressies, zo vol van spannende dynamiek, hun schaduw en licht, ja keihard, al ver vooruit. Voor policy makers zou dat om pragmatische redenen op-zich al interessant kunnen zijn. Maar op de dag (20-02-2009) wanneer Obama’s populariteit aanzienlijk afneemt, door toenemende frustratie over zijn beteugelen van de kredietcrisis, staat in diens Marsboog Uranus pal op zijn MC. Je mag dan echt wel concluderen dat hij dat niet had verwacht. Met die voorkennis zou een al even doorzagende als waarheidszoekende verslaggever een politicus aardig in de duimschroef kunnen zetten. Het is dan immers -theoretisch- nog slechts een kwestie van timen en plannen, of...? misschien alleen maar interfereren met de tijdgeest. Overigens zal de auteur van dit stuk (als een natuur- en taoisme minnende toeschouwer ) zich van zoiets maar liever willen onthouden.

Historische afbeelding: DAGTwinTower.JPGDeze afbeelding is niet opgenomen in de meegeleverde ZIP. Oorspronkelijke verwijzing

Rondom de radix uurhoek van de NYSE vinden we hier de posities van de VESTA boog op 11-9-2002.

Jupiter

Zo ontdekte ik maar weer eens dat een kennis, na maanden wachten, haar huis pas wist te verkopen, niet aan de hand van de transit, maar ook niet eerder dan op de dag dat de gemiddelde Jupiter positie (aldus die met de Jupiterboog ) tot op de boogminuten precies op haar radix-Zon stond. Zo werd weer evident dat kennelijk niet de feitelijke transit volgens de ephemeris, maar ook hier de eigenboog van die planeet veel exacter werkt. Zeg nou zelf, want ooit gemerkt dat een transit van zo’n grote planeet onomstotelijk op de dag nauwkeurig werkt? Maar zelden dat dit opgaat en naar mijn opvatting vermink je de waarheid wanneer men dat wel zou claimen! Het alledaagse leven en planeetposities zouden ideaal gesproken volstrekt synchroon moeten lopen. Consequent doorgeredeneerd zou daarmee op den duur ook wel het kogelharde bewijs geleverd moeten worden dat het werkt. Maar behoudens met kort durende Zonne-, Mercurius- of Venustransits werkt het maar zelden (…de supersnelle van Asc , MC en de parsen dan daargelaten ).
Met uitzondering dan van door systematisch onderzoek met enkele planeten op de weersontwikkeling verkregen resultaten, evenals met het ooit regelmatig volgen van mijn Astrowatch, heb ik anderzijds totnutoe, in eerste aanleg en zij het dan op basis van alleen maar anekdotisch materiaal - maar zelden zo’n scherpe timing waargenomen als met behulp van dit systeem, d.w.z. waarbij deze progressieve eigenboogposities vol effect, lots- en tijdsgebonden, zo scherp aspecten op de radix blijken te maken.

“Regressie” (Leven voor de conceptie en de geboorte)

Astroscoop vergunt je tevens de mogelijkheid een progressie vlot tot ‘regressie’ te transformeren. In plaats van het intypen van een datum na de geboorte voer je er simpelweg een in van voor de geboorte.
Geef toe, want vrij gedurfd is dat wel. Maar even mooi als onthullend hierbij is wel de volgende ervaring wanneer je aan de hand van de diverse progressies de radixen van je eigen kinderen gaat bestuderen. Juist zij omdat je die nu eenmaal het beste kent.
Zo gezegd, zo gedaan en hanteer je daarop met terugwerkende kracht, per ‘regressie’, om te beginnen eens de gewone Zonneboog ( aldus die van 1 graad per jaar met een 360 jarige cyclus ). Je schuift hierbij dan alle planeten terug tot de geboortedatum van een van de ouders.
Jawel, u begrijpt me goed en aldus valt die datum meestal meer dan 20 jaar voorafgaand aan de feitelijke geboorte van het kind. Zo blijken deze ‘regressies’ van het kind in voorkomende gevallen exact samen te vallen met bepaalde radix-posities van de ouders ( en dat doen ze dan ook heel vaak ). Dit geeft dan aan op welke punten je specifiek ‘íets met dat kind te stellen hebt’ (een erfelijkheidsfactor?), maar tevens op welke wijze zich dat kan uiten en op welke manier je een zekere interactie met dat kind hebt. Andere benadering van een regressie betreft die waarbij je deze toepast op het kind en terug gaat tot het moment waarop de ouders elkaar voor het eerst ontmoeten. We letten hierbij vooral op de Zon- en Maanregressies. Het schiet helaas ruimte tekort hierop dieper in te gaan. Maar ook deze benadering is buitengewoon interessant en blijken onze planeten ook in dit opzicht opeens krachtige informatiedragers. In voorkomende gevallen kan daarbij zelfs op de graad nauwkeurig de ascendant van een der ouders worden aangewezen en toont (ook) deze benadering zich dan tevens als een correctie instrument.
Kortom betreft dit hier om te beginnen al een heel eenvoudig en vlot te hanteren, maar bovenal toch ook een wel buitengewoon onthullende benadering. Vooral wanneer je er handvaardig en op een vindingrijke wijze mee om weet te gaan.
In dit bestek vergt het helaas te veel ruimte alle door mij tijdens het congres genoemde voorbeelden andermaal uitvoerig aan de orde te stellen. Wel heb ik toen –doe dit nu opnieuw- iedereen van harte uitgenodigd er zelf maar eens mee aan de slag te gaan.

Astronomische verschillen

Wanneer de Eigenboogmethode zuiver en exact werkt mag de per aspect opgetreden speling niet groter zijn dan enkele boogminuten, maar zeker niet meer dan een graad, ofschoon ik weer wél moet constateren dat er met betrekking tot de planetoïden een iets minder kleine speling kan optreden. Die speling zou eventueel verklaard kunnen worden uit de niet altijd regelmatige baan die deze kleine objecten om de zon beschrijven. Hun massa is immers relatief gesproken vrij gering waardoor hun baan door de gravitatie van grotere planeten en andere objecten een klein beetje beïnvloed kan worden. Qua gemeten snelheden kunnen hun gemeten baanelementen daardoor van tijd tot tijd verschillen. Op grond van deze immer voortdurende veranderingen mag je tevens nagenoeg al onze relatief statische programmatuur in twijfel trekken, d.w.z. of door nimmer updatebare programma’s de posities van planetoïden en Pluto die wel helemaal zuiver zijn weergegeven. ( Hoewel moeilijk bewijs- en verifieerbaar, is een afwijking van soms een graad dan niet helemaal ondenkbeeldig ).

De meest stabiele ( betrouwbare ) planeten in het verhaal zijn beslist wel, qua massa, de zwaarsten zoals Mars, Jupiter en Saturnus (met grote massa) waarmee je dan ook vrij scherp in de tijd kunt voorspellen. In sommige gevallen mag je de in te voeren variabelen daarom best wel iets aanpassen, of jawel, in voorkomende gevallen zelfs ‘kloppend maken’ zodat zal blijken dat over een langere periode gemeten de progressieve posities inderdaad continu en systematisch synchroon lopen met de opgegeven gebeurtenissen. Maar vergeet hierbij niet dat de in Astroscoop ingevoerde afwijkingen van snelheden per twee à drie boogminuten al vrij grote verschillen, van dagen tot weken aantoe, kunnen opleveren. Het behoeft weinig uitleg dat je daarmee wel buitengewoon zorgvuldig dient om te springen. Check dus altijd heel goed welke waarden je precies invoert. Begin bij een eventueel veranderen dan liever eerst mondjesmaat met 10 seconden en desnoods daarna pas met een boogminuut.
Naar mijn eigen bevinding, specifiek met betrekking tot de voor MARS ingevoerde waarden, is het een kwestie van niet meer dan een verschil van boogseconden en zo kom ik dan tijdens het synchroniseren van frappant ingrijpende gebeurtenissen in jouw leven of dat van jouw bekenden uit op een absolute jaarlijkse voortschrijding à 191 graden 15 minuten en 16 seconden.
Andere verschillen kunnen mogelijk gevonden worden waarbij in Astroscoop de eigen DAGboog op 360 graden wordt ingesteld en de Zon hierin ietwat ‘plomp’ met continu 1 graad per etmaal voortschrijdt. Het zou beter zijn geweest wanneer die beweging aan de WARE beweging van de Zon, zoals we die uit de ephemeris halen, gekoppeld was geworden.
Die optie bestaat in Astroscoop overigens –voorgekookt- wel, zij het dan alleen ten behoeve van de (trage) Zonneboog-progressie met een volmaakte cyclus van 360 jaar.

DEEL 2.

I-Dating

Een wel buitengewoon spannend en pakkend verhaal ontstaat absoluut wel wanneer je een levenspartner, vriend of vriendin zoekt en dat via het internet doet. Vanachter je eigen PC aanvankelijk veilig knus thuis. Virtueler kan het niet, althans zo lijkt het in eerste instantie. Voordat je het weet zweef je in een rose wolk. Dit heet I-dating.
Krijgt ergens ver buitenshuis een liefdesdroom dan zomaar vleugels? Ja, het kan állemaal. Zuur, zoet, bitter. Het hoort erbij.
Even later bonkt het hart je in de keel. Als met een donderslag bij heldere hemel worden opeens lief en leed zomaar innig samen gedeeld.
...Een verhaal van beoogd respect, herkenning en erkenning. Wel zodanig ingrijpend dat dit, om mee te beginnen, wel een buiten-astrologische inleiding vergt.
Als surfende koppensneller langs zovele zwoel ogende datingsites merk je al heel vlot dat tig providers je ik wéét niet wat allemaal aanprijzen en beloven.
Zelfs een beetje statistiek van de koude grond leert ons al dat de site met het grootste aantal leden de meeste kans op een match zal bieden en daardoor voor elk wat wils. In de praktijk blijkt dat ook wel. Maar de meeste verhalen die je in journalistiek opzicht over dit onderwerp leest en de ronde doen zijn naar mijn opvatting verre van valide. De desbetreffende verslaggever is er doorgaans eentje met een veilig vaste relatie. Hij kijkt dan wel uit. Een heuse dater zal hij daarom nimmer echt diep in de poppetjes van haar ogen durven kijken en kan hij er daarom per definitie eigenlijk ook nooit wezenlijk in geïnteresseerd zijn, laat staan er een pakkend verhaal over schrijven. Totnogtoe ben ik er eigenlijk nog niet één tegengekomen.
Mijn verhaal kent, overigens, al eveneens lacunes. D.w.z. ik was een vijftigplusser, gescheiden na een ruim dertig jaar durend, mooi geweest, maar uiteindelijk volslagen uitgewoond huwelijk en ‘aldus’ alleen maar geïnteresseerd in het vinden van een andere duurzame partnership. Voorts is deze auteur van mannelijke kunnen hetgeen zijn verhaal, er van nature, ook al eenzijdig op vermag te maken.

O jazeker, je kunt van mening verschillen over de kwaliteit van deze vorm van ontmoeten. Ergens schort er ook wel iets aan. Maar misschien is het alleen maar een kwestie van wennen aan een geheel nieuw fenomeen.. Het mist iets wat ik nog niet helemaal kan definiëren, laat staan benoemen, maar wat wel iets heeft van wat ik zou willen omschrijven als een 'omgekeerd fantoom effect'. Ik zie dit als een afgeleide van de fantoompijn. Medici definiëren dat verschijnsel als volgt: ‘Het is een pijnsensatie die beleefd wordt als afkomstig van een geamputeerd lidmaat. Dit kan om een geamputeerd been of arm gaan, maar ook bijvoorbeeld een geamputeerde borst of een getrokken kies betreffen. Fantoompijn is een normaal en veel voorkomend verschijnsel. Na amputatie komt fantoompijn bij globaal 70% van de patiënten voor. Na tientallen jaren is dit percentage nog steeds zo'n 50%. Fantoompijn doet zich het meest voor in aanvallen die in ernst en frequentie kunnen verschillen, maar kan ook chronisch optreden en altijd aanwezig zijn. Kenmerkend is dat fantoompijn wordt omschreven als stekend, brandend, prikkelend, tintelend, etc. De hersenen interpreteren dit alsof het geamputeerde lichaamsdeel er nog is en pijn doet.”
In mijn opvatting kan iets dergelijks zich in zekere zin ook voordoen na een verlating door scheiding of na het overlijden van een geliefde of familielid. Ook dat kan een vorm van fantoompijn voortbrengen.
Omgekeerd evenredig behelst het één en ander dat je nu via het internet, tussen twee mensen, maar wel vanuit je eigen volkomen vertrouwde huiselijke stek, vooralsnog volkomen fictief en onwezenlijk, maar toch ook ergens wel weer heel realistisch aandoend, zo’n virtueel contact aan het scheppen bent. In dat vormwordende proces, temidden van het daardoor ontstane spanningsveld wordt men heen en weer geslingerd tussen twijfel, euforie en zielenpijn. De herleving van de fantoompijn hierin ontstaat bij sommigen dan wellicht door de associatie met het voorbije en verleden partnerleven. Dat kan zelfs ook nog járen nadien opspelen.

Nog afgezien van het feit of de over en weer toegemailde foto’s wel voldoende representatief zijn, valt of staat het hele verhaal wel helemaal bij een goed verwoorde en waarachtige persoonlijkheidsbeschrijving. Maar ook die is doorgaans nog verre van volledig. Je kunt immers niet alles openbaren en doorgaans doet men dat ook nooit. Dat is ook wel begrijpelijk, want tenslotte kan zo’n verhaal jou buitengewoon kwetsbaar maken. Dat komt omdat het via zo’n dating-site public-domain wordt: M.a.w., iedereen kan het lezen. Maar zoek het anders maar eens uit. In sommige opzichten kan het trekken van de radix hierin beslist iets meer inzicht verschaffen.

Actief netwerkende jongeren staan vaak nog midden in het volle leven. Zij zullen het uiteraard vaker afwijzen dan de doorgaans toch wel ietwat afwachtende, minder outgoing ouderen. Voor laatstgenoemde doelgroep biedt dit internet dan juist vaak wel een uitkomst.
Voor uurhoek astrologen en psychologen is deze materie evenwel 'gefundenes Fressen', want zie… aardige en leerzame anekdotes zijn hierin dan ook ongetwijfeld in ruime mate voorhanden.
Met zuivere en opbouwende intenties jegens de beoogde partner komt er met behulp van deze eigenbogen-astrologie beslist een leerzame dimensie bij ( In al onze onvolmaaktheid, maar wel waarheidszoekend, is en blijft het leven immers doorlopend een les waarvan je moet leren en kan de astrologie je er zeker een handje bij helpen ).
Tussen daters over en weer gemailde berichtjes zijn immers tot op de minuut nauwkeurig vastgelegd en daardoor tevens uurhoekrijp. Middels een enkele druk op de entertoets worden vervolgens in rap tempo de profielen tussen hem en haar uitgewisseld. Reuze spannend en geef toe, ook best wel onderhoudend, gezellig, bovendien vaak ook nog heel vermakelijk.
Lees dan met argusogen weer eens een vers binnengekomen ‘aanzoekje’, maar was op dat moment eigenlijk nét bezig de stofzuiger ter hand nemen. Maar zie, want…’ploemmm’…alwéér een mailtje.
‘Túúrlijk', zo zeg ik gekscherend, kun je dan –in reply mail- over die stofzuiger maar beter met geen woord reppen, want dan ben je, als man, wel al te vlot de klos, verkocht en ingepakt en wacht jou wel gewis een toekomst met een weinig gloedvolle carrière als klusjes- of huisman, resp. huisvrouw getooid in schort achter het aanrecht. Dan is immers een ieders (mensen-)recht op vervolmaking ver te zoeken, waarbij je dan over en weer moet leren te respecteren dat mannen doorgaans van Mars, vrouwen van Venus komen en lezen we dat gelijknamige boek van John Gray hierop dan nog maar eens even stilletjes na.
De tijdstippen waarop zijn uitermate belangrijk, want ik kan niet genoeg benadrukken zo’n tijdstip en de datum van een allereerste E-toenadering en een daarop volgende eerste ‘live’ ontmoeting goed te bewaren, althans…aannemende dat het dan natuurlijk wel warm, intiem en veelbelovend zou gaan klikken. Dit soort uurhoeken zijn, zo zul je wel merken, ook beslist verzot op verbanden tussen Huis 1 en 7. Verlies hierbij niet uit het oog dat de uurhoek van jouw, zijn of haar eerste toenadering het verborgen ideaalbeeld vertegenwoordigt. In de tekenpositie herbergt de Maan hierbij doorgaans het verlangen dat hij of zij koestert, maar dit niet direct zal openbaren. Bovendien durft menig aap in de mouw’ met planeten ( met name de Maan) in 12 aanvankelijk daaruit niet of maar nauwelijks te voorschijn te komen. De Maan herbergt in zekere zin dus tevens de verborgen kwetsbaarheden. Later zul je merken dat ook déze allereerste uurhoek van belang is.
In astrologisch opzicht al even boodschapzwanger is uiteraard het planetaire moment van de eerste ‘live’ ontmoeting die daarop volgt. Niet zonder reden overigens, aangezien beide uurhoeken vanaf dát moment immers het verdere verloop van de relatie zullen gaan behuizen. Daartoe hanteer je vervolgens de in dit artikel beschreven Eigenboog progressies.

Uiteraard is iemands verleden heel vaak een vraagstuk apart. De ‘regressie’ op de ontmoetingsuurhoek, middels onder meer de gewone Zonneboog, herbergt bovendien enige informatie over betekenisvolle levensfases in een voorafgaande episode, aldus die van voorafgaande aan de ontmoeting. Want weet wel dat iemand vanaf pakweg zijn veertigste beslist een hele, vaak zware, knapzak vol lief en leed met zich meedraagt. Die is soms nog niet of nimmer geleegd, verwerkt, of schoten daarvoor eenvoudigweg woorden tekort.
Bij een nader tot elkaar komen vergt het wederzijds een volkomen inleving, veel respect, geduld, empathie en goede wil om zo’n levensverhaal troost- en liefdevol te kunnen begrijpen. Veel onverwerkte en onbegrepen belevenissen vallen pas op hun plek na herkenning en erkenning daarvan. Daarmee ontstaan tevens een stuk zingeving en daarmee nieuwe perspectieven.
Pauzeren we even? ( M.a.w.: Sta hier nu eens even bij stil en neem tijdens het lezen van dit artikel daarom maar even een time-out: Leg het dus maar even terzijde… Ja dat mag. Opwinding en emotie mogen hierbij best door elkaar heenlopen. Er bouwt zich in een mensenleven immers ook zo veel ongedeeld leed en daarbij al even zoveel vooroordeel, tegenslag en onbegrip op. Vermoedelijk is er op gevorderde leeftijd daarom niets schoners in het leven dan elkaar liefdevol te kunnen troosten. Dat geeft wederzijds ruimte en verlichting.)

Het spreekt vanzelf dat een ontmoeting waarbij Venus net een Tekenwisseling gepasseerd is meer kans van slagen op een klik maakt dan wanneer deze planeet er net aan vooraf gaat.
Vanaf het prille begin hanteer je voor de eerste paar jaren de snellere bogen, d.w.z. de Dag-, Mars- en Vestaboog, uiteráard ook de Junoboog. Onder de Marsboog met een omloop van 1,88 jaar of onder de Vestaboog met een eens in de bijna 4 jaar voorkomende Pluto beweging pal over de MC van de uurhoek bedreigt die beweging de relatie beslist met ontwrichting. Zeker wanneer malefics met de Zon en de MC erbij onderling in vrijwel exact gelijke afstanden van elkaar staan, schakelen ze elkaar gelijktijdig op een catastrofale manier aan. Planeten in en bewegende door het twaalfde huis herbergen, zoals eerder betoogt, meestal een aap die nog uit de mouw moet komen of, een die dan moet worden verdrongen, dan wel langdurig zal worden verzwegen. Eenmaal uit het 12de huis over de ascendant bewogen dan weet men zich daarvan ‘bevrijd’. Ik moet hierbij opmerken dat wanneer malefic planeten in die ontmoetings uurhoek dicht bij elkaar staan (conjuncties met een graad onderling verschil en te dicht bij het MC ) dit doorgaans een kortstondige en weinig hoopvolle relatie voorspelt.

De MAAN en het teken waarin die zich bevindt wijst de richting aan waarin alle tot dusverre geheim gehouden zaken gezocht moeten worden. In het ergste geval illustreert dit hemellichaam de verminkte waarheid of zelfs de leugen. Het teken geeft partieel aan op welk gebied dat is, het huis op de wijze waarop er over gecommuniceerd wordt ( Bijvoorbeeld, dus helemaal niet wanneer die Maan op dat moment in 12 staat. Dan zaag je, qua onderwerp, door over dat gebied wat het teken waarin die Maan staat symboliseert ).

Off topic: Twee opmerkingen.

Richting VERLOREN GEWAANDE VOORWERPEN. In een ander opzicht vertelt de Maan tevens, jawel letterlijk, in welke richting een zoek geraakt voorwerp terug gevonden moet worden. Maar let wel op, want 'du moment' dat je het constateert dien je tevens de precieze plek, waar je het je realiseert, te onthouden. Gerekend vanaf de MC ( pal het zuiden ) neem je dan de hoek die Maan met de MC maakt als de richting te kiezen waarin je moet zoeken om het verloren gewaande voorwerp terug te vinden. Voorbeeld: Maan in VIII , het zuidwesten. Maan op het IC, pal het noorden, etc. Evenwel met beide lichtgevers, Maan en Zon, onder de horizon is de kans kleiner dat je het verlorene (of belogene) weer terug zult vinden. De kans dat het per toeval of spontaan wordt terug gevonden, doet zich ook wel voor tijdens de eerstvolgende transiet van de Maan precies over de Ascendant van de uurhoek ( moment en dag ) dat je constateerde dat het zoek was geraakt. Wanneer we naar een weggelopen huisdier op zoek zijn is dat moeilijker. Het verplaatst zich gemakkelijk. Maar wanneer het ergens ligt te slapen ( om te beginnen gok je dat dan maar) heb je wellicht meer geluk. Op de radix van het huisdier zelf lijken de VESTA- en MARSboog het sterkst te reageren.

De bogen op HUISDIEREN. We checken bijvoorbeeld die dagen waarop het dier wegens vakantie van het baasje elders ondergebracht wordt. Zeker wanneer daar dan ook andere dieren aanwezig zijn wordt dat als confronterend ervaren. Ook de dag waarop de scheiding van baas en basin effectief wordt is traceerbaar. Sommige, de snelle, bogen rondom de radix van het huisdier wijzen dan de resp. zonneposities van baas en basin aan.

Het teken op de MC vertelt eventueel iets over de aard van de afloop, m.a.w. het potentieel van de reden waarom iets beëindigd wordt. Wanneer die MC 'toevallig' dan ook nog eens conjunct staat met de Zonpositie in het positieve teken van een potentiële aanstaande schoonmoeder, pas dan goed op, want raakt de de beer al helemáál los en speelt deze vrouw –ja, dit is werkelijk gebeurd, kennelijk een te dominante rol in het verhaal. Het zou voor haar juist een opdracht kunnen herbergen, te weten haar opvoedende en beschermende rol als beëindigd te zien. In een andere casus deed dat zelfde zich voor qua zonnepositie, toen in een negatief teken (...wat op zich al boeiend is dat ook hier alweer de MC van de ontmoetinguurhoek de moeder aanwees). De bemoeizucht bleef toen uit.
Maar na 1,88 jaar (een hele Marsboog omloop) zal een relatie dan best wel een stootje kunnen hebben. Het is leerzaam en daarom de moeite waard om deze Marsboog te volgen of na te trekken, om ermee te leven, maar toch alsjeblieft niet om er naar te leven.

De kwaliteit van de voorspelling valt of staat beslist bij het nauwkeurig vaststellen en corrigeren van het (geboorte-) tijdstip.
Iets dergelijks geldt in feite, maar dan weer in een ander opzicht, ook voor SOLAAR horoscopen waarin malefic planeten in een nauwe conjunctie met elkaar staan. Dat zijn weinig kalme beelden. Die beloven meestal een moeilijk jaar. Dat is ook logisch, want volgens de zonneboog-progressie met ‘een dag voor een jaar’ vindt, met een orb van minder dan een graad, dat zelfde jaar automatisch een volle conjunctie plaats. Bestudeer hiertoe bijvoorbeeld maar eens de solaar voorafgaande aan, ook die van, het jaar dat je een verlating moest ondergaan. Het is niet ondenkbeeldig dat je daarin een nauwe verbinding met de Zwarte Maan, Vesta of Cheiron zult aantreffen.
Een overlijden van zeer nabij? Ziedaar voor zo'n jaar de Ascendant in de buurt van Saturnus staan, maar dat ook weer al naar gelang de omstandigheden.
De snellere eigenboog progressies op de radix en de solaar, die van Mars bijvoorbeeld, waarbij alles in oppositie met elkaar staat, lopen vaak synchroon met een krachtige inbreuk op je gewone leven. Een charmante ontmoeting, wat in feite ergens toch wel tevens een confrontatie inhoudt, met een plotseling verliefd worden, hoort daar overigens ook bij, zeker wanneer ook de Dagboog daarmee zal samenvallen. Maar die stand van de dagboog valt ieder jaar dan weer samen met een korte periode vanaf de 180ste dag na je verjaardag ( In mundaan opzicht begint daar immers toch ook het 7de huis waar de Zon doorheen begint te lopen! ).
Geen wonder dus ook dat wanneer je eind juni voor het eerst op zo’n dating-site inlogt, je een toch wel verhoogde frequentie aan Steenbokken op je weg zult krijgen, of, in augustus de Waterman meer favoriet zal zijn, enzovoort gedurende de daarop volgende maanden het jaar rond. Voor statistici een nog onontgonnen, maar waarschijnlijk wel uitermate vruchtbaar akkertje. Voor astrologen meer een bevestiging van wat zij eigenlijk toch al lang vermoedden.

Dieplief

Gevoelens die bij een dieplieve partnerklik horen kunnen zich tevens voordoen wanneer, uit de Dag- en Marsboog, Venus in oppositie of in conjunctie met de Zon komt te staan.
Harmonieuse Venus–Juno en Zon aspecten hangen samen met liefdevolle versmeltingen, Venus-Pluto conjuncties echter weer meer met louter seksuele ontladingen.
Kijk tevens eens naar hoe haar of zijn Dagbogen tijdens elkaars verjaardagen staan. Het is een jaarlijks terugkerend evenement en het kan dus tevens iets vertellen over de wederzijds ervaren feestvreugde van die dag, maar belangrijker, de wederzijdse betrokkenheid.
Maar dan…

De Solaar, een op zichzelf staand gegeven in de tijd

Wanneer rondom meerdere posities van de Eigenboog tegelijkertijd vrijwel exact ingrijpen op die van de SOLAAR, realiseer je je pas goed dat je, bij wijze van spreken, planetair als een klein radertje meedraait ergens verborgen in een grote machinerie.
M.a.w.: Op zo’n dag dat alle ‘tandwieltjes’ van jouw levenslot en de cosmos daar omheen perfect op elkaar ingrijpen kan zich in jouw relatie iets heel prachtigs voltrekken, maar met een ‘blokkerend vuiltje’ ertussen kan zich daarentegen evenzogoed een enorm onplezierige confrontatie voordoen.
Omdat ‘het fenomeen solaar’ ieder jaar weer terugkomt en fungeert als een op zichzelf staand gegeven in de tijd, blijkt het daardoor bovendien –ter controle en scherpstelling van de radix- een scherp meetinstrument.
Het is ook de solaar die zich jaarlijks al even goed leent om er de snellere Dag- en Marsboog omheen te laten bewegen. Ook die van Juno en Jupiter. Doe dit, want het is reuze boeiend. Met name de solaar van het ontmoetingsjaar is relevant, voorzover die in ging voorafgaande aan de feitelijke ontmoeting.

Dat het niet allemaal rozengeur en maneschijn kan (zal) zijn is inherent aan vrijwel iedere relatie. Ter illustratie geef ik een enkel voorbeeld waarbij de Zon, Venus en de Zwarte Maan een dominante rol spelen.
Zo valt ergens dat jaar de Dagboogbeweging van Venus precies over die van de Zwarte-Maan (van de solaar). Dan merk je tevens dat de tand des tijds op enig moment wel aan iedere uurhoek gaat knagen. Op zo’n dag uit zich dat middels de gewaarwording van een fikse teleurstelling. Dat vormt dan kennelijk tevens het uitgelezen moment om een tot dan toe opgebouwde en verdrongen frustratie te elimineren. Heftig! De Zwarte Maan produceert immers uitputtingsverschijnselen en triggert daarmee dan tevens de Priapus die jou ‘overeind’ zal proberen te houden en een ‘levensreddende’ rol wil vertolken.
Wanneer op die zelfde dag, via de Dagboog, de Zon op de solaar-Venus komt te staan dan werkt dat verzachtend en merk je dat alles toch nog met de mantel der liefde wordt bedekt. De ‘catharsis’ voltrekt zich tenslotte dan tóch nog op een vrij relaxte en evenwichtige (Zon/Venus-) wijze.
Een actuele transit van Venus die op die dag dan ook nog eens over je radix MC ( het aflooppunt of summum van ) beweegt, maakt het verhaal al helemaal zwaar. Je zult gedurende die paar minuten dat het zich allemaal voltrekt dan ook nét meemaken dat de ascendant van de uurhoek van het gerezen conflict, pal op je radix-MC staat en maak je, in die korte periode behoorlijk volatiel, wel je punt. Aan de hand van deze snelste transit (via de Micro-astrologie van de Astrowatch) check je tot slot dan – en dat is wél weer leuk- tevens de juistheid van je eigen geboortetijd. Mijn advies hierbij is van zo’n spannend moment bovendien nog eens een uurhoek te berekenen via het programma Astrolab van Ole Eshuis. Daarmee kun je weer goed bestuderen waar alle Arabische punten en parsen staan. Sommige van die parsen maken hierbij namelijk scherpe conjuncties met jouw radixplaneten en vertellen ons waar jij en zij op jouw individualiteit, autonomiteit en conditie aangesproken zouden (of hadden) moeten worden.
Maar laten we niet alles aan de solaar ophangen, want het echte UIT-gaan van een relatie hangt mijnsinziens absoluut samen met de eigenbogen van een van de snelle malefics Mars en Vesta ( via met name Pluto ) strak conjunct lopende over de MC van de ontmoetingsuurhoek. Die moet dan ooit uiteraard wel zeer scherp geklokt zijn geweest. Zonodig corrigeer je die dan aan de hand van eerdere ingrijpende gebeurtenissen. Vervolgens kan de relatie toch ook zomaar weer AAN-raken en heeft deze op- of herleving van de verbintenis meestal met Zon, Venus en Juno-conjuncties te maken.

Conjuncties op de radix, solaar of uurhoek staan voor het zelf ervaren en ondergaan van iets. Opposities doorgaans voor wat jij bij de ander teweeg brengt.
Het is en blijft (nadien) een buitengewoon boeiend schouwspel. Resumerende mag je stellen dat het op dat moment een vrijwel exact samenvallen van diverse constellaties betreft. Op die dag bepalen ze jouw lot ingrijpend. Meer in het algemeen kun je stellen dat wanneer diverse malefics in de radix of de solaar onderling in nauwe orb de zelfde boogafstanden hebben, die weinig goeds voorspellen. Zo’n zelfde constellatie kan uiteraard ook voorkomen in een ontmoetingsbeeld of in ieder ander soort uurhoek.

De Node

Kijk in dit partnergebeuren voorts ook maar eens naar de NODEboog progressie.
Een heuse liefdesklik is immers toch in grote mate wel een kwestie van bestemming, nietwaar?
Uiteraard hangt het boeken van resultaat van meer factoren dan alleen maar van planeten af. Dat verschilt absoluut van mens tot mens. Houdt er echter wel rekening mee dat je zonneboogprogressie na een langdurige voorgaande relatie aan het einde daarvan wel eens van teken gewisseld kan zijn. Het terugvinden van een kopie-partner met een ‘overdoen’ kun je maar beter vergeten. Dat komt dan bijvoorbeeld doordat de Zonneboog-Venus door een bepaald teken (negatief dan wel positief ) tegenovergestelde reacties en habits aantreft in het daarop volgende teken. Het vergt tijdens de chaotische Tekenwisseling alleen wel bijna letterlijk een trendbreuk en daarmee een totaal andere kijk op, inzet jegens en tenslotte toch tevens een totaal andere appreciatie van de nieuwe partner.
Qua leerproces, vergezeld van het nodige vallen en opstaan ( Mars en Venus ), blijkt een nieuwe verbintenis dan zeker een ‘1+1 = drietje’. Het gaat natuurlijk echt niet voor iedereen op, maar betreft dit wel iets om terdege rekening mee te houden. Wat dan sowieso altijd opgaat is de insteek van ‘wie goed doet, goed ontmoet’. Maar daarvoor behoef je echt ook weer geen astroloog te zijn om dat te beseffen.

Conclusie

Bij een nadere beschouwing van dit relaas zal de stelligheid waarmee de dingen hier geponeerd worden u ontgetwijfeld verbazen, of doet dit u op zijn zachtst gezegd wel achter de oren krabbelen. Dat is ook goed te begrijpen, want inderdaad ontbeert het verhaal totnutoe immers iedere statistische toetsing. Als astroloog ben je- zoals de Engelsen dat noemen, immer 'a devotee'. Dat kan gevaarlijk zijn omdat je je verliest in de volkomen veelheid van een 'mer à boire' aan op zich zelf staande feiten en kwaliteiten. Wanneer ik dit zo stel ben ik voor u misschien toch ook wel weer een beetje ‘ongezellig bedorven' door die nivellerende kansberekening en de statistiek, een vakgebied waarmee ik gedurende mijn meteoperiode jarenlang zo intensief bezig ben geweest. De hier opgediste anekdotes en feiten mogen dan gewis toch wel heel frappant en suggestief zijn, maar het verhaal ontbeert al eveneens enig systematisch onderzoek. Met een langs de weg van de statistiek verkregen toetsing heeft het daarom maar weinig uit te staan. Voor alle duidelijkheid moet dan ook met enige nadruk gesteld worden dat dit artikel daarom geen enkele –zogenaamde- wetenschappelijke pretentie kan hebben, ook al wijzen alle anekdotes dan soms nóg zo sterk in de richting van een empirisch geleverd bewijs in kwantitatieve zin, vraagt het één en ander dan beslist wel om nader onderzoek.
Totnogtoe vond ik temidden van de reeks beelden en omstandigheden die ik bekeek overigens geen enkel voorbeeld waaruit bleek dat er geen scherpe conjuncties en opposities met of door de relevante planetoïden of planeten gemaakt werden. U zult het daarom aan de hand van uw eigen geboortebeeld en aan de hand uurhoeken nauwlettend moeten gaan volgen wanneer het voor u wel of (heel) misschien ook wel eens niet werkt. Die keuze is geheel en al aan u.
Wanneer u met deze tekortkomingen kunt leven en deze benadering van de astrologie ondanks dat toch in praktijk brengt dan zult u na verloop van tijd –zo geloof ik- toch wel beamen dat we hier met een mooi stuk gereedschap aan de slag zijn gegaan. Ik moet mij wel ernstig vergissen indien dit niet zo is.
Niet in de laatste plaats wordt hiermee tevens een fascinerend leermiddel aangereikt waarmee je –althans in de tijd- vaak mooi kunt corrigeren en preciseren.. Wanneer het om het nemen van beslissingen of de planning van een agenda gaat verwacht men concrete uitspraken. Dat zeker, want niemand zal ontkennen dat menigeen een astroloog benadert om zich over zijn of haar toekomst te laten informeren en tijdens gesprekken daarvan ook te kunnen reflecteren.
Met de Eigen boog van een planeet lopen alle andere met gelijke tred mee. In de Vestaboog dragen daaronder alle meelopende planeten pijnlijke Vesta eigenschappen, met Jupiter daarentegen uitkomst biedende Jupiter invloeden, enzovoorts met betrekking tot alle overige planeten. Daardoor behuist iedere boog zijn eigen sfeer en kleur. Bijkomende bijzonderheid is tevens dat hierdoor in feite een astrologie ‘an-sich’ ontstaat. D.w.z een manier om te duiden zonder tekens en huizen. Maar wel weer een waarbij de vier dominante hoeken MC, IC, Ascendant en Descendant als cruciale punten gehanteerd worden.
Wat betreft de de MC en Ascendant kan ik het daarom niet nalaten nog een voorbeeld te geven:

Wanneer in een bepaalde boog Saturnus over de MC loopt, maar tegelijkertijd de Zon over de Ascendant kruist, kun je daaraan het volgende aforisme hechten: Iemand die klimt en durft, de dingen op de spits drijft en daarbij soms zal vallen (door Saturnus over de MC), ondergaat hetgeen daaronder gebeurt als een wezenlijke bevrijding van en een doorbraak in zijn algehele zijn, althans, wanneer tegelijkertijd de Zon ver de Ascendant beweegt. Welnu, daarmee zegt dat dan opeens tevens wel iets heel specifieks over de aard en het karakter van de persoon in kwestie. Het betreft hier een synchrone beweging van twee planetaire eigenschappen, d.w.z. een die overigens onder iedere andere Eigen boog op de radix zal terugkeren. Er valt op deze manier dus heel veel uit te meten, te vergelijken en te bestuderen. Advies: Teneinde uw eigen specifieke bevrijdingsmoment en diepst gewortelde drive te traceren, draai (plaats) je aldus de Zon van jouw Eigenboog (op waarde 360 graden ) maar eens even op je radix-Ascendant om daarmee dan tevens uit te vinden waar rondom jouw beeld dan op dat moment alle andere planeten staan en waarmee die dan scherpe aspecten op de radix maken ( De gehanteerde orb is hierbij niet meer dan 1 graad ).
Nadeel van de onderhavige benadering en methode is wel dat er een keuze uit een heel scala aan Eigenboog progressies gemaakt moet worden of, dat je op zijn minst drie (snelle) tegelijkertijd moet hanteren, vergelijkbaar met de drie golven van het bioritme. Rijst daarom ook zeker de vraag wanneer je dan welke planeetcyclus precies moet toepassen. Mijn advies zou hierbij luiden: Kijk er steeds grondig naar. Ga er hierbij vanuit dat wanneer meerdere bogen tijdens hun progressie tegelijkertijd vriendelijke planeten raken, er gegeven en gelet op de omstandigheden weinig kwaads kan geschieden. Evenwel omgekeerd evenredig, d.w.z. met malefics ( Vesta, Mars, Saturnus, Uranus en Pluto ) al naar gelang het risico en gevaar waaraan je je wenst bloot te stellen, je dan misschien maar beter even een time-out kunt inlassen.

Maar laten we volstrekt helder blijven, want de mens is en blijft doorgaans toch wel als een blinde die een blinde moet leiden. Maar aldus, wanneer het om de timing van ons levenslot gaat vergunt ons deze benadering dan wellicht iets meer inzicht en biedt het in zekere zin tevens een ‘eye-opener’, niet op de laatste plaats en zoals ik het hanteer, als astrologisch leermiddel.
Tja, en dan rijst tenslotte tevens de vraag in hoeverre we dan in ons hele doen en laten eigenlijk nog wel vrij zijn.
Een voor mij best wel soelaasbiedend antwoord hierop werd mij even voor het ter perse gaan van dit verhaal aangereikt door een van mijn vrienden en toenmalig aanjager van mijn meteorologisch onderzoek (L-U Wageningen), de agro-landschaps bioloog Jan Diek van Mansvelt. Hij formuleerde het alsvolgt: “Misschien zou het hierbij kunnen zijn dat we in alles wat we onbewust doen geregeerd worden door de 'Umwelt' die 'buiten ons om' met onze binnenwereld reageert. Dan blijven vooralsnog alleen de volledig zelfbewuste keuzemomenten over waarin we de vrijheid nemen om ons zelf te zijn - op een ontdekkingstraject naar een toenemend (hoger) Zelf(!)bewustzijn: waarmee we ons in alle vrijheid, bewust, in de kosmos kunnen inschakelen”.

Treffend vind ik in dit bestek de tekst die bij de 33ste kaart uit de 'Moeder Aardekaarten' behoort ( Legkaarten ).

Heilige Ruimte aanraken
Door het Melkwegstelsel heen,
Reizen naar een verre ster
En nacht met dag verbinden.

Als de Droomtijd je geroepen heeft, wordt er van je gevraagd met onbeperkte visie te zien. Wrijf het stof ui je ogen en besteed aandacht aan de boodschappen die je uit het parallelle universum ontvangt.
Onze wereld is zwanger van mogelijkheden. Alle tijd is nu. Je bent een medeschepper in de Twee Werelden; als je erom vraagt, zul je onbeperkt kunnen zien en weten. Dit visioen kan in een droom van de slaaptijd tot je komen, of als je buiten je lichaam reist. Het zal je het inzicht geven dat je op dit moment nodig hebt.

Onbeperkte visie stelt de zoeker in staat om door de sluier van onwetendheid te breken en tot een innerlijk weten te komen. In al deze gevallen markeert deze kaart een tijd waarin je waarheid op alle niveaus van de Schepping gaat zien. Je krijgt nu het vermogen geschonken om voorbij de aanvaarde werkelijkheid te gaan. De cocon is open, vertrouw op jezelf, op je Bondgenoten en op je Kracht. Je kunt nu gaan vliegen.

Meer als onderdeel van een levensfilosofie vormt de astrologie, althans voor mij persoonlijk, tenslotte toch wel evident een beslist niet alledaags en daarom juist zo fascinerend, ja, soms zelfs bevrijdend instrument om verder te blijven speuren en dingen uit te vinden. Verzot op het blootleggen van verborgenheden waarbij ik van veel aardse dingen toch op een niet mis te verstane wijze best wel ruim kan genieten, wil ik er weer geen geheim van maken dat ik toch ook wel eens een keer zoiets loop te roepen als “Godsamme, wat schiet IK tekort, zeg! en rest me slechts een 'Ik luister, vat samen en deel dan met jou'. Mijn voorstellingsvermogen en creativiteit mogen dan misschien weinig te wensen overlaten, maar blijf ik me er –misschien juist daarom- wel doorlopend van bewust dat, temidden van een kosmos (of horoscoop) die aan alle kanten te groot is, het ons al evenzeer ontbreekt aan zintuigen en begripsmiddelen die dan wellicht al evenveel tekort schieten om voldoende te kunnen beseffen dat verleden heden en toekomst in principe best wel kunnen samenvallen, wordt ik me bewust dat een ander weer juist dát heeft wat ik niet heb en omgekeerd van het zelfde laken en pak. Wanneer je dát wilt beseffen dan gaat het je opeens dagen dat in een steeds wisselende gedaante, hetgeen wat aan ons verschijnt, al eerder lijkt te hebben bestaan. Daarbij zijn veel voorwaarden voor het nu en de toekomst immer in een verleden geschapen. ( We herlezen en checken mijn relaas over de Regressie in de Eigenboog )
Ik zie de astrologie bepaald niet als een bron van onfeilbare kennis. In menig opzicht blijft het een hypothese. Fascinerend? Absoluut wel. Hoe je het dan apprecieert hangt er anderzijds ook wel weer helemaal vanaf waarop je de in jouw geest aanwezige ‘radio-ontvanger’ afstemt, hoe jij jezelf conditioneert met hetgeen je dan tussen je oren wilt planten teneinde jouw eigen waarneming men die 'aanschouwingsvorm', zoveel mogelijk verruimt te krijgen. Maar je mag hierbij natuurlijk nimmer uit het oog verliezen dat het innerlijk beluisterde, door jou getransformeerde signaal naar derden toe wel altijd vertaalbaar dient te zijn. Om het verstaanbaar, waanvrij en toegankelijk te houden, blijven we hierin, zonder al te veel ongetoetst te beweren, uiteraard dan wel nuchter en met onze beide benen op de grond staan.

Het klinkt misschien ietwat koddig, maar ik meen het wel wanneer ik daarom stel dat ik de hemel dank dat er berekenbare horoscopen gemaakt en getekend kunnen worden. Die lezen we dan misschien wel als bladmuziek, al zou ik zo’n horoscoop tekening misschien wel het liefst in een bol willen zien weergegeven; d.w.z. een die dan ook nog eens rijk geschakeerd met alle mogelijke kleuren gevuld zou kunnen worden, maar vraag ik me nu tevens af waarom de notenbalken in onze bladmuziek eigenlijk niet met zachte kleuren gevuld zouden kunnen worden.

Met behulp van deze nu ‘herschapen’ eigenboogruimte verdwijnen misschien ook wel een beetje bestaande misverstanden omtrent de psychologische betekenis en inhoud die aan onze planeten kunnen worden toegekend. Dat komt omdat hiermee de mogelijkheid wordt geschapen grondiger stil te kunnen staan bij specifieke constellaties. Dit betreft dan het verloop in de onderlinge aspectering van planeten, bijvoorbeeld aan de hand van zich scherp focussende conjuncties. De progressief bewegende planeten en objecten in aspect met uw radixplaneten maken de daarmee gepaard gaande eigen beleving in mijn opvatting eenduidiger en ook beter benoembaar. Dat merk je bijvoorbeeld door de bewegingen van een planeet die in nauwe conjunctie komt te staan met slechts een enkele op zichzelf staande planeet in de radix. Op dat moment worden nu slechts twee en niet meerdere planeetvelden met elkaar vermengd. De in deze methode gehanteerde zeer smalle orb (van 1 graad of zelfs minder dan dat) met een navenant geringe duidingstolerantie maken het verhaal daardoor beduidend specifieker en laat het eén en ander dan uiteraard ook aanmerkelijk minder nuanceringsruimte over. Dat maakt tevens het waargenomen effect, qua interpretatie, ook beslist eenduidiger. Terloops vertelt het dan bovendien iets over jouw eigen specifieke manier van coping met bepaalde levensomstandigheden en mensen.
Voor de ietwat oudere collega’s onder ons werpt het misschien ook eens een ander licht op specifieke (datum gebonden) gebeurtenissen uit hun eigen biografie en die van hun clientèle. Je laat je hierbij, als het ware, door je verleden inhalen en vallen daarmee nog vele tot dusverre onbenoemde en onbegrepen ervaringen opeens heel leerzaam op hun eigen en beter aanvaardbare plek. Ook dát kan heel bevredigend zijn en herken je, ook in dit opzicht weer, de zingeving die serieuze astrologie beoefening je kan schenken.
Laat tot slot hetgeen hier aan de orde wordt gesteld dan eveneens een gegeven zijn om beter aannemelijk te kunnen maken dat horoscoop ( van G. horaa= tijd en scopeoo=(rond-)kijken) daarom in feite niet meer en niet minder betekent dan ‘het uur aanwijzen’ dit een totaal andere werkelijkheid kan inhouden dan die welke we tot dusverre kennen. Jazeker, dat in de TIJD gesproken wel degelijk. Maar vergis je hierin niet, want het zijn de planeten die in hun vaste harmonie en regelmaat langs hemelse sferen bewegen. Daarin worden ze geconfronteerd met de ons begrenzende horoscoophuizen van onze ondermaanse aardse biosfeer. Met deze eeuwige wetmatigheden, in die cycli, is het thema analoog, evenwel feitelijk in de door ons waargenomen verschijningsvorm, zoals in de muziek ‘getransponeerd’, evenwel steeds weer in een andere toonzetting en daardoor immer verrassend anders en…? daarom ook zó leerzaam, boeiend en fascinerend.

© 2009 , Alle rechten voorbehouden: Jaap Venker – Lobith – Nederland.

Contact: jacobvenker@hotmail.com T: 0653711510

Radixgegevens van de auteur: Geb. 20-01-1949 om 13:16 MET te Haarlem-NL

De auteur is ontwerper van onder meer de Astrowatch ( Engelstalig 1979 en Nederlandstalig 1981)

De introductie van het hierboven beschreven systeem vond plaats in Oldenzaal op 8 november 2008 van 17:15 tot 18:15, waarbij ik adviseer 18:15 desgewenst als uurhoekmoment te hanteren.

Op 3 oktober 2009 geeft Jaap Venker een lezing voor de Ned. Vereniging voor Wetenschappelijk onderzoek van de Astrologie in Utrecht. Deze lezing voor insiders wordt gehouden in het gebouw van de Utrechtse Theosofische Vereniging, Kruisstraat 307, Utrecht, aanvang 13.30 uur.

Zaterdag 3 oktober: Jaap Venker over wetenschap en astrologie.
Venker is de ontwikkelaar van de astrowatch en hield zich tevens bezig met prognoses van het weer, deels vanuit astrologische achtergrond.
Zijn ervaringen met wetenschappelijke instanties en de rol van de astrologie zal de leidraad zijn van zijn lezing.
Voor meer informatie zie zijn website: www.deweerwijzer.nl. en tevens de handleiding van zijn kalendarium met prognoses

Contactpersoon bij de NVWOA >>> a.bredenhoff@home.nl

Terug naar www.deweerwijzer.nl

Bijlage:

Historische gegevens en datums ter verificatie ten behoeve van de Eigenbogen methode op de Wallstreet / NYSE (Root) uurhoek

Startpunt: 8-03-1817 NYSE Board 7:03 AM locale tijd NY-NY

1783: Onafhankelijkheid Amerika. ( per regressieve boog )
25-02-1791 VS -Eerste nationale bank van start ( per regressieve boog )
26-02-1797 crash en recessie ( per regressieve boog )
1784 Eerste bank in NY ( per regressieve boog )

1819 -1823 vervallen buitenlandse(Russische) claims op diverse staten .
1824 nationalisatie banken onder president Quincy Adams
Brand in Wall Street beurs 17 dec 1835
Crash 10-05-1837 (begin recessie)
1847 Ierland verhuisde naar de VS met ong. 250 tot 300.000 emigranten
Goudvondsten Goldrush 1849
Begin aardolie-economie : 27 aug 1859 Titusville, Pens. ( Drake)
1863 Board en verhuizing
Burgeroorlog VS 1861-1865
24-09-1869 Crash
18-09-1873 Crash + 6 jaar recessie (na Spoorweg debacle)
21-10-1879 eerste bruikbare gloeilamp Edison ( 25 jaar na H.Göbel)
23-02-1893 Crash
24-10-1907 Crash
US in 1st World War: 2-04-1917
16-09-1920 Bom-aanslag voor de deur bij JP Morgan Wallstreet ( 36 doden >200 gewonden)
24 okt 1929 Beurskrach
Herstel beurzen op 23-07-1932;
1-09-1939 NAZI’s vallen Polen aan
10-05-1940 rest europa door NAZI’s aangevallen
Pearl Harbour: 7-12-1941 VS betrokken in de 2de W.O.
D-day 6-6-44
4>11-O2-1945 Jalta conferentie 30-04-1945 Hitler dood
9-08-1945 VS gooit eesrte atoombom op Hirosjima
24-06-1948 AIRLIFT BERLIN
5-03-1953 Stalin dood
27 juli 1953 wapenstilstand Korea
23-10-1956 Hongarije crisis
Cuba crisis 22-10-1962
Beurzen laag - eind 1968
3-01-61 einde relatie Cuba
22-11-1963 pres. Kennedy vermoord
8-02-1971 start NASDAQ ( zie tevens dotcom crisis 1990)
15-08-1971 Dollar niet meer inwisselbaar voor Amerikaans goud.
Oliecrisis vanaf 17 Okt..1973
25-04-1980 mislukte mil.actie Teheran
19 okt. 1987 Beurscrash
9-11-1989
2-08-1990 Irak bezet Koeweit
16-01-91 Operatie Desert Storm . ( VS gooit bommen )
24-03-1999 start Kosovo oorlog
Nina Brink stapt uit :17 maart 2000: Crash vanaf 1 april
Dotcom down 1 april 2000, en
11-09-2001 Twin tower bombardement. Beurs gesloten op 14-09-2001
1-1-2002 Introductie EURO
Juli 2008 hoogste olieprijs
15-09-2008 olieprijs begint te zakken
26-09-2008 Wash.Mutual Bank valt om
29 sept 2008 Crash ( Kredietcrisis begint eind juli 2007 )